چهارچوب ارجاعی که هنرمند با استفاده از ابزارهای فنی در درون اثر هنری و اطراف آن ایجاد میکند تا آن را به لحاظ روانشناختی از واقعیت جدا کند. نمایشنامهنویس آلمانی، برتولت برشت، نظریه نمایش خود را که در انگلیسی به تأثیر فاصلهگذاری معروف است برای ایجاد فاصله زیباشناختی مطرح کرد.
