کار مجازی نوعی از کار است که در خانه انجام میشود و متکی بر فنّاوری اطلاعات و ارتباطات است. از این رو در رابطه با کسبوکار خانگی که عبارت است از هر نوع فعالیت اقتصادی انجام پذیرنده در منزل (Loscocco, 2004, P. 164)، کار مجازی فعالیتی است که با استفاده از فنّاوری اطلاعات و ارتباطات و در منزل انجام میشود.
در چند دهه پیش که مفهوم دورکاری مطرح شده است این واژه به فعالیتهایی اشاره داشته که معطوف به کار در خانه و با استفاده از امکانات ارتباطی بوده است. از زمانی که فنّاوری ارتباطات نوین رشد کرده مفهوم دور کاری نیز بسط یافته است. پیشرفت در شبکههای اینترنتی موجب شده است تا فرد بتواند در مکآنهایی از قبیل کافی نت، هتل، قطار و.... کار خود را انجام دهد (Yolada and Anntte, 2005, P. 417).
اصطلاحات زیادی در رابطه با شیوههای جدید کارکردن که اغلب تحت عنوان کارهای منعطف نامیده میشوند وجود دارد. برمبنای تعاریف استفاده شده جهت توضیح معمولاً اسامی مختلفی چون کار مجازی و یا کار تیمی مجازی به آنها اطلاق میگردد.
گس (1997) مجموعهای مختصر از اصطلاحات را عنوان کرده است که در رابطه با تیمهای مجازی استعمال میگردند و عبارتاند از: شبکه عنکبوتی، مدولار، خوشهای، شبکه یادگیرنده، ماتریس ابدی، گروه هزاره سوم، سازمان بیحد و مرز، سازمان پست مدرن، دفترکار قابل جایگزین، شبکه تولید منعطف، نیروی کار توربو، گروه کاری خودمختار بیرون از ساختار سازمانی.
در طی دهه گذشته برخی از این واژگان در مقایسه با بقیه به میزان بیشتری مورد استفاده قرار گرفتند از جمله کار مجازی، کار از راه دور و غیره. وقتی یک کارمند معمولی به یک کارمند مجازی تبدیل میشود معمولاً شروع به استفاده از ابزارهای جدیدی برای انجام وظایف کاری و یا برقراری ارتباط با همکاران و مشتریان و مافوقش میکند. این موضوع با وارد کردن واژههایی چون محیط کار ماهوارهای، گروههای وب، کار خانگی، ارتباطات از راه دور، کار منعطف و... ظاهر محیط کار را مورد تغییر قرار داده و فهم آن از طریق شیوههای سیستمی را سخت میکند. تداخل آشکار در بسیاری از واژههای فوقالذکر مشهود است. نکته قابل توجه این است که در مورد واژه کار مجازی اجماع میان دانشمندان وجود ندارد و اغلب به دلیل شباهت با سایر واژهها مثل کار از راه دور این واژهها بهجای هم مورد استفاده قرار میگیرند (EQUALproject, 2007).
واژههایی از قبیل ارتباط از راه دور، کار از راه دور اولین بار بهوسیله یک جامعهشناس آمریکایی به نام نیل در سال 1973 ارائه شد.
وی واژه اول را بهصورت وسیع و واژه دوم را بهصورت محدود بهکار برد. ارتباط از راه دور بهمنظور توضیح پدیده انتقال کار به منزل استفاده شد. کار از راه دور نیز جایگزین همه کارهایی شد که نیازمند جابهجایی بودند و از فنّاوری اطلاعات و ارتباطات استفاده میکردند (Nilles, 2007). با این وجود باید دقت کرد نفس تعریف واژههایی چون کار از راه دور، کار مجازی و امثالهم به دلیل استفاده از فنّاوری اطلاعات ارتباطات محدود نمیشود بلکه مواردی چون موقعیت و محلی که کار انجام میشود نیز اهمیت دارد. واژه کار از راه دور در طی زمان تکامل پیدا کرد و هم پایه کلماتی چون کسبوکار خانگی قرار گرفت (Martino, 2001). هاوز و اورگان (2001) پیشنهاد میکنند که تمایز بین این واژهها با توسل به ارتباط کار با موقعیت و محیط انجام آن ممکن میگردد.
در معنای محدود کار مجازی کاری است که بهوسیله یک کارمند برای یک سازمان انجام میشود و از نقطه نظر فردی بسیار شبیه به کسبوکار خانگی است ولی از نقطه نظر جمعی کاری است که در یک دفتر ماهوارهای انجام میشود. در معنای وسیعتر کار مجازی شامل شرکتهایی میشود که از فنّاوری اطلاعات و ارتباطات برای ارائه خدمات خود و یا در دسترس قرار دادن نتایج کار برای سازمان استفاده میکنند. در کار مجازی تمرکز بر فنّاوری اطلاعات و ارتباطاتی است که کار را از نقطه نظر زمانی و مکانی منعطف میکند. ماتیو و همکار (2004) تاکید میکنند که این استفاده از فنّاوری اطلاعات است که به شکلگیری تیم مجازی معنا میدهد و نه موقعیت جغرافیایی و حتی بیان میکنند که طی این شرایط باید فاصله اعضا از هم زیاد دور نباشد.
لیپناک و استمپس (2000) موافقند که استفاده از فنّاوری اطلاعات و ارتباطات در حد و مرز قائل شدن بین کار مجازی و تیم مجازی با نمونههای معمولی آنها بسیار کاراست. به زعم این دو یک تیم مجازی گروهی است که بهصورت مستقل در راستای یک هدف مشترک کار میکنند. کار مجازی نیز در معنای خود واژهای وسیعتر از تیم مجازی است و کمیسیون اروپا آن را کار الکترونیکی نیز نامیده است. سازمان جهانی کار، کار از راه دور را بهصورت زیر تعریف میکند:
شکلی از کار کردن که در آن کار در موقعیتی جدای از دفتر مرکزی انجام میگیرد و کارمند از همکاران خود دور است و این جدایی بهواسطه استفاده از فنّاوری اطلاعات و ارتباطات امکانپذیر شده است (Martino, 2001, P. 1). کمیسیون اروپایی از واژه کار الکترونیکی بهجای کار از راه دور استفاده میکند که در آن فنّاوری اطلاعات و ارتباطات منجر به بهبود کارای کار، ارتقاء انعطاف در زمان و محل انجام کار و ترویج استفاده مناسب از منابع است (Johnston and Nolan, 2002, P. 2). البته باید دقت کرد مهمترین تمایز در این دو واژه یعنی کار از راه دور و کار الکترونیکی در این است که مورد اول به انتقال کار به محیط خانه اشاره دارد ولی مورد اخیر به انجام دادن کار در هر فضایی به جز خانه اشاره میکند (Huws and Oregan, 2001). تا بدین جا کاملاً مبرهن است که کار مجازی از نقطه نظر کسبوکار خانگی در یک دید محدود از کار از راه دور و از نقطه نظر فردی مورد بررسی قرار میگیرد. شکل زیر نشان دهنده تکامل شکل کار، از کار از راه دور تا کار مجازی است (Mihhalora, 2008, P. 80).
مقایسه کار مجازی و کار از راه دور؛ (Mihhalora, 2008, P.80)
|
کار مجازی |
کار از راه دور |
|
تغییر از استفاده از فنّاوری اطلاعات و ارتباطات به موقعیت کار |
تغییر از موقعیت کار به استفاده از فنّاوری اطلاعات و ارتباطات |
|
کار از راه دور<<< کار الکترونیکی<<<کار مجازی |
|
افراد اگر بهدنبال کاری هستند که به ایشان اجازه دهد تا در خانه بتوانند کار کنند، ممکن است با تنوع واژگانی روبهرو شوند که به این منظور استفاده میشود. دورکاری، کار مجازی، کار از راه دور، کار در خانه، از جمله این کلمات هستند. اغلب این کلمات بهصورت مترادف استفاده میشوند. اغلب این واژگان کاری را تعریف میکنند که خارج از چارچوب دفاتر کار سنتی است. اما در واقع تفاوتهایی نیز بین این واژگان وجود دارد.
شاید بیان تفاوت این مفهوم با مفاهیم هم خانوادهاش در فهم بهتر معنی اصلی آن راهگشا باشد، در همین راستا تعاریف زیر ارائه میشود: (Mclnemery, 2011, P. 2).
کار مجازی (virtual job): نوعی از دورکاری است که فرد صد در صد در خانه حضور دارد. این نوع کار غالباً برای مشاغلی از قبیل همکار مدیر مجازی، معلم مجازی، فروشنده مجازی استفاده میشود.
کار از راه دور (remote job): کار از راه دور کاری است که بیرون از دفتر و در یک منطقه دور دست انجام میشود. این کار ممکن است در خانه انجام شود.
دورکاری (telework): نوعی از کار که در آن فرد برخلاف شیوه کار معمولی عموماً در خانه و با استفاده از تلفن و کامپیوتر کار را انجام میدهد. اکثر دورکاریها در دفاتر خانگی و بهصورت پارهوقت یا تماموقت انجام میگیرد.
کار در خانه (home-based job): بسیار شبیه به کار مجازی است و نیازی به حضور فیزیکی فرد در محیط کار وجود ندارد (flexjobs.com).
با این توضیحات بین کار مجازی و کار در خانه فصل مشترکی مشخص میگردد که گویی این دو لازم و ملزوم یکدیگرند، یعنی هرجا که کار در خانه انجام میشود پس کاری است مجازی و هر جا کار بهصورت مجازی انجام شود پس کسبوکار خانگی محسوب میشود اما واقعیت این چنین نیست شاید یک کسبوکار خانه محور بهصورت مجازی نیز انجام شود اما هر کسبوکار خانگی کار مجازی محسوب نمیشود.
یک کسبوکار مجازی برخلاف کسبوکار سنتی که مقید به مبادلات رودررو و اسناد و مدارک فیزیکی بود از دستگاههای الکترونیک بهمنظور داد و ستد استفاده میکند.
بسیاری از شرکتهای سنتی موفق به کاهش هزینهها و افزایش سهم بازار با استفاده از امکانات تجارت الکترونیک و از طریق وب سایتها و نیز تقویت زیرساختهای ارتباطات از راه دور شدهاند. در مجموع برای فروش و ارتباط با مشتری مانند تجارت الکترونیک باید:
- با رقبا و عرضه کنندگان همکاری داشت؛
- بسیاری از اقدامات کسبوکار مانند بازاریابی، مدیریت عملیات و توسعه محصولات جدید را برونسپاری کرد؛
- ارتباطات از راه دور را گسترش داد.
یک شرکت مجازی مجموعهای از شرکتها، عرضهکنندگان، مشتریان و رقبا است که با استفاده از فنّاوری اطلاعات به تسهیم مهارتها، هزینهها و دسترسی به بازارهای همدیگر ایجاد شدهاند. این قبیل سازمانها اغلب بر مبنای توافقات مشارکتی شکل میگیرند. این ساختار منعطف حداقل کننده اثر توافقات چند عضو و تسهیل کننده پذیرش عضو جدید است.
کارآفرینان و شرکتهای کوچک گاهی اوقات نیاز به خدماتی دارند اما نمیخواهند این کار در یک دفتر فیزیکی انجام شود. استخدام کارکنان برای کار از راه دور یکی از گزینههاست اما چگونه باید اطمینان حاصل کرد پول هزینه شده برای افرادی که حضور فیزیکی ندارند مفید به فایده خواهد بود. اینترنت توانسته است زمان و مکان را از تخصص تفکیک کند، و این امکان را فراهم کند تا جهشی به سمت کسب استعدادها با قیمت ایده آل و بدون محدودیت مکانی بهوجود آید.
یک تعریف ساده برای این مفهوم این است، کاری که بیرون از اداره فیزیکی و سنتی یا فضای کاری انجام میشود به این معنی که کارکنان افراد یا تیمهایی هستند که کارشان مبتنی بر دوری از ادارههای سازمانی است، مانند خانه یا سازمانهای دیگر یا کشورها یا در یک محیط مجازی سه بعدی شبیهسازی شده. متناوباً کارکنان و ادارههای سازمانی یا محیطهای کاری میتوانند مجازی باشند بهعنوان مثال در محیط مجازی سه بعدی مثل زندگی ثانویه.
کارکنان مجازی میتوانند افرادی باشند که بهصورت دائمی، نیمهوقت و منعطف کار میکنند. بهعنوان مثال کارکردن در خانه با استفاده از فنّاوری مدرن مثل کار در یک شبکه مجازی خصوصی، ویدئو کنفرانس و... . اخیراً این فنّاوریها بهوسیله چارچوب اینترنت جدید توسعه یافته است که عبارتاند از: وبلاگها، شبکههای اجتماعی. احتمالاً پیشرفتهترین نوع کار مجازی کار در فضای اجتماعی سه بعدی خواهد بود که در این محیط مجازی امکان رویارویی چهره به چهره اعضای تیم نیز ممکن است. دورکاری، کار الکترونیکی، کار در خانه مواردی هستند که کارکنان از انعطاف موجود در موقعیت و زمان راضی هستند. این قبیل ساختارهای منعطف مورد پذیرش برخی کارکنان مثل پدر و مادرهاییاند که دارای بچههای کوچک هستند و یا افرادی که در نواحی دوردست زندگی میکنند. برخی از کارکنان مانند مدیران مشاور تمایل دارند که در هر زمان در دسترس مراجعین خود باشند و نیازی به میزکار و اتاق کار ندارند.
یک تیم مجازی گروهی است که خارج از مرزهای زمانی، مکانی و سازمانی و با استفاده از فنّاوری ارتباطات کار میکنند. در سازمانهای امروزی تیم شامل کارکنانی میشود که در خانه کار میکنند و موقعیت جغرافیایی و فیزیکی مختلفی دارند. تیمهای مجازی بهمنظور انعطاف بخشی به پاسخگویی کاری کارکنان مجازی شکل گرفته است.
اعتقاد دیرینه مبنی بر اینکه محیط کاری فیزیکی برای تولید ضروری است بهواسطه آگاهی در مورد اینکه چه انجام میدهیم و به کجا میرویم با چالش روبرو شده است. پیشرفت فنّاوری، فشار هزینهها و جهانی شدن در طول دو دهه گذشته فشارهایی را ایجاد کردهاند که منجر به تغییر محیط کاری بهصورت کامل شده است و نتیجه آن چرخه کسب وکار 24-7، ارتباطات پایدار، نیروی کاری متنوع و پراکنده و سازمانهای مسطح و افقی میباشد. نتیجه کلی در واقع راه جدید تفکر در مورد چگونگی و کجایی کارکردن است گواه این مدعی است که محیط کار بهصورت مجازی درآمده است. این تغییرات سبب شده است تا شرکتها محیطهای کاری مدرنی را ابداع کنند. برخی این کار را بهدرستی انجام دادهاند اما برخی نتوانستهاند. شرکتها نیاز دارند تا محیطهای کاری خود را مجازی کنند تا توان رقابتی خود را حفظ کنند.
نمودار زیر نشان دهنده تغییر تفکر در مورد مفهوم سنتی کار به سمت مفهوم جدید را نشان میدهد.
مقایسه کار فیزیکی و کار مجازی، منبع: (Mclnemey, 2011)
|
کار فیزیکی |
کار مجازی |
|
جایی که قرار داریم. |
جایی که می رویم. |
|
کار جایی است که شما می روید. |
کار چیزی است که شما انجام میدهید. |
|
فضا معرف وجهه است. |
نتایج معرف وجهه است. |
|
فرمان و کنترل مد نظر است. |
ارتباطات تیمی و همکاری مد نظر است. |
|
مدیریت با بودن در محیط |
مدیریت بر مبنای نتایج |
|
انعطافپذیری در تطابق است |
انعطافپذیری یک انتخاب و یک وسیله است |
|
مکان= هویت |
مشارکت= هویت |
|
ملاقاتهای رسمی، تصمیمگیری کند |
تعاملات منعطف، تصمیمات سریع |
|
فضای کاری سنتی |
فضای کار نوآورانه |
گرایشات متعددی پیرامون انتخاب کار مجازی وجود دارد که انتظار ادامه آن در سالهای آتی نیز وجود دارد. اولاً وقتی فشارها بر کاهش هزینه و بهبود عملیات در کوتاه مدت ادامه داشته باشد، الزامی است که شرکت در این اقتصاد فکری به حال هزینههایش بکند تا خود را بازیابی نماید. دوماً نیروی کار جهانی نیازمند یک برنامه دقیق برای افزایش همکاریهاست (Mclnemey, 2011).
چهار عامل برای افزایش علایق کار در خانه تأثیر گذاشته است. اولین موضوع تغییر ماهیت دفاتر کار است. امروزه پردازش اطلاعات در مرکزیت فعالیتهای بسیاری از ادارات قرار دارد. از آنجا که هزینه رایانه و ابزارآلات ارتباطی کاهش یافته است این امکان برای کارمندان ایجاد شده است تا در خانه کار کنند. دومین عامل تغییر در ترکیب نیروی کار است. تعداد زنان با بچههای کوچک و کارکنان خود اشتغال در نیروی کار عصر حاضر دو گروه عمدهای هستند که کار در خانه برایشان یک گزینه ایدهآل به حساب میآید. در سال 1987 بیش از نیمی از زنان شاغل دارای بچههای یکساله بودند و در سال 1994 همین مادران دارای بچههایی بودند که باید به مدرسه میرفتند. برای زنان با بچههای کوچک کار درخانه فرصتی را مهیا میکند تا هم کسب درآمد داشته باشند و هم مسئولیتهای خانه خود را انجام دهند. در بین سالهای 1976 تا 1989 شمار افرادی که برای خود کار میکردند بهصورت قابل توجهی افزایش یافت. این میزان خود اشتغالی در بخشهای غیرکشاورزی رو به افزایش بود. طی تحقیقاتی که انجام شد این چنین استنباط شد که بیشتر این افراد کسانی هستند که دارای سن بالا و مهارت زیاد و از نظر مالی وضعیت مناسبی دارند. کارکنان پیر بهمنظور تقویت حقوق بازنشستگی خود کار میکردند. بازارهای اقتصادی دیگر محدود به مرزهای جغرافیایی نبود و بهمنظور رقابت در عرصه جهانی شرکتها مجبور بودند کارایی خود را افزایش دهند و این کار با جایگزینی ماشین آلات به جای نیروی کار و نیز استخدام کارکنان خانگی و خود اشتغال امکان پذیر بود. این کارکنان که ازجمله آنها میتوان به پست منشیها اشاره کرد با کار در خانه حقوق کمتری دریافت میکردند و علاوه بر این هزینه جا و مکان هم نداشتند (Masuo and Waleer, 1992).
سایت شرکت آمازون، پیشگام کسبوکار مجازی است. این شرکت بهعنوان یک مغازه کتابفروشی آنلاین خدمات مربوطه را بدون هیچ تماس فیزیکی انجام میداد. پس از اینکه خدمات وب وارد بازار شد اکثر شرکتها از این خدمات برای دسترسی راحت به مشتریان خود استفاده کردند. با اعتماد زیاد، مقررات مطلوب و تواناییهای نظارتی قوی کارتهای اعتباری قابلیت استفاده بهتری نسبت به تلفن و فکس پیدا کردند. درحال حاضر خدماتی از قبیل مدیریت، طراحی و بازاریابی رو به رشد هستند. این قبیل شرکتها اقدامات خود را بهینه کردهاند و خدمات خود را از طریق همکار مجازی از طریق فردی که کارش را خارج از دفتر کارش و از طریق اینترنت یا سایر فنّاوریها انجام میدهد ارائه میکنند.
با توسعه و پیشرفت فنّاوری ارتباطات از قبیل تلفن همراه، کامپیوترهای شخصی، و اینترنت این امکان برای مردم ایجاد شده است که کار خود را در خانه یا هر مکان دیگری که از دفتر مرکزی دور است انجام دهند. تحلیلگران بازار نیروی کار و استراتژیستها به این نوع کار که نوعی دورکاری است علاقه شدیدی پیدا کردهاند.
تغییر در ماهیت دفتر کار، ترکیب نیروی کار، و ساختار بازار و اقتصاد و همچنین حذف محدودیتهای تجاری برای کار درخانه منجر به علاقه فزاینده به موضوع کار در خانه شده است. علیرغم توجهات موجود به کار در خانه تعاریف کمی در مورد این واژه وجود دارد. نمودار زیر رشد گرایش به کار خانگی را از سال 2004 تا 2012 را در انگلیس نشان میدهد:
رشد گرایش به کار خانگی، منبع: (Mateyka and etal, 2012, P.70)

با توجه به آنچه که در این نمودار مشاهده میشود رشد چشمگیری در گرایش به کار خانگی در این سالها مشاهده میشود که قطعاً میزان آن با توجه به پیشرفتهای چشمگیر فنّاوری ارتباطات و اطلاعات در چند سال اخیر افزایش یافته است.
برخی از مدلهای قدیمی کار در خانه همانند ریسندگی و بافندگی بودند. اما امروزه بهدلیل پیشرفت در عرصه ارتباطات و اطلاعات و ظهور کامپیوترها و ابزارآلات عصر مدرنیته منجر به انتقال کار از دفاتر سنتی به بیرون گشته است. در حال حاضر کار خانگی یکی از حیاتیترین بخشها برای رشد در اقتصاد مدرن است و همزمان دولتمردان بهدنبال توسعه صنعتی هستند و در این خصوص نیروی کار ارزان و پایدار یکی از اصول مهم به شمار میرود. در بازار بین المللی امروز مسئله تعجبآوری نیست که یک محصول حاصل کار چند کشور باشد و شاید حتی بیشتر آنها از وجود هم خبر نداشته باشند. بهعبارت دیگر تغییرات سریع در برخی صنایع مثل پوشاک موجب شده است تا خردهفروشان مجبور شوند پاسخی سریع به نیازهای با تغییرات سریع مشتریان بدهند. این قبیل عدم اطمینآنها در تقاضا نتیجه رقابتها منظقهای است که شرکتها را به سمت سرمایهگذاری در صنایع کوچک به جای تولید انبوه سوق میدهد. در این زمینه شاید مشهورترین مدل موجود همان مدل ژاپنی تحت عنوان تولید ناب باشد که بهکارگیری زنان شاغل در خانه توسط شرکتهای کوچک و متوسط نمونه بارز آن است.
کارکنان خانگی در هر اقتصادی اعم از مدرن و سنتی امکان حضور دارند. درحالی که بیشتر آنها در نواحی صنعتی و شهرهای بزرگ کار میکنند. مطالعات اخیر نشان داده است که بهواسطه پیشرفت در فنّاوری، روند روبه رشدی از کارکنان در نواحی روستایی نیز به این سمت گرایش پیدا کرده اند.
همانطور که فنّاوری ارتباطات و اطلاعات پیشرفت کرده است کارکنان نیز این توانایی را کسب کردهاند تا در خانه کار کنند. علیرغم اینکه کارکردن یک وسیله برای ساختن زندگی است عملاً درحال دیکته کردن چگونه زندگی به مردم است. میزان کارکنانی که حداقل یک روز در خانه کار میکنند از 7 درصد در سال 1997 به 5/9 درصد در سال 2010 افزایش یافته است (Mateyka and et al, 2012, P. 70).
مزایا
مزایای چندی از فعالیتهای کار مجازی منتج است که عبارتاند از: بهرهوری بالای نیروی کار، رضایت شغلی، بهبود همکاری و نوآوری، استعدادپروری، صرفهجویی در هزینهها، و بالابردن شهرت و ارزش برند بهصورت پایدار و نیز منجر به بهبود برنامههای منابع انسانی و استعداد میشود (Mclnemey, 2011).
مزایای ناشی از کار مجازی در خانه متوجه کارفرما، کارگر و جامعه است. برای جامعه اشتغال کامل را به همراه دارد چرا که از ظرفیت کامل نیروی کار از قبیل پدران و مادران، بازنشتگان، افرادی که در نواحی دوردست ساکنند و... استفاده میکند. ترافیک را کاهش میدهد و متعاقباً سوانح ناشی از ترافیک نیز کاهش مییابد، فشارهای متوجه زیرساختهای حمل و نقل را کاهش میدهد، بر کاهش گازهای گلخانهای و مصرف انرژی تأثیر دارد.
از نقطه نظر شرکت دسترسی به استعدادها ارتقاء مییابد، هزینهها کاهش مییابد، بهرهوری ارتقاء مییابد، میزان جابجاییهای شغلی، غیبت کاهش مییابد، اخلاقیات کارکنان بهبود مییابد (Unknown, 2012).
از نقطه نظر فردی هم منجر به تعادل در زندگی کاری و زندگی عادی میشود، هزینههای حمل و نقل کاهش مییابد و منجر به صرفهجویی 15 تا 25 روز در سال میشود.
در جریان فراتحلیلی که بر روی 12833 پژوهش انجام شد، هریسون و همکارش به این نتیجه رسیدند که در مجموع کار در خانه بر رضایت شغلی، سطح استرس، عملکرد شغلی، تعارضات موجود در زندگی تأثیر میگذارد (Harrison et al, 2012).
کار منظم خانگی ممکن است در شرایط نادری مورد توجه باشد و وابسته به موارد زیر است:
الزامات عملیاتی مکان کار، مناسب بودن ماهیت و نقش کارمند برای انجام در خانه، از طرفی نیز موقعیتهای مناسب برای کار در خانه عموماً دارای خصوصیات زیر است:
موقعیت دارای نقش نظارتی نیست، موقعیت نیازمند درجه بالای نظارت و خودشناسی نیست، موقعیت نیازمند ارتباطات چهره به چهره مستمر با ارباب رجوع نیست، موقعیت نیازمند عضویت در یک تیم برای ارتباطات رودر رو نیست، وظایف خطرناکی ندارد.