کارل میکائل (ت. 4 فوریه 1740، استکهلم، سوئد ـ و. 11 فوریه 1795، استکهلم) شاعر و آهنگساز سوئدی قرن هجدهم که ترانههای وی هنوز در اسکاندیناوی رایج است، هرچند در سایر نقاط چندان شناختهشده نیست. بلمان، که پدرش کارمند دولت و ثروتمند بود، به دانشگاه اوپسالا رفت و پس از آن به استخدام دولت درآمد. در اوایل جوانی آثاری مذهبی و طنز و ترجمههایی از آلمانی و فرانسه منتشر کرد. در دهه 1760 ترانههای شراب و هجوهای کتاب مقدس او در سراسر اسکاندیناوی خوانده میشد، دهانبهدهان نقل میگشت و کاغذهای دستنوشته و چاپشده آن پخش میشد. بلمان حدود 1765، نوشتن یک دوره ترانه به نام «رسالههای فردمانز» (Fredmans epistler) را آغاز کرد که عنوان آن کنایهای بر رسالههای پولین بود که در ترانههای پیشین هجو شده بودند. هشتاد و دو ترانه موجود در آخرین مجموعه، نشان از پیشرفت شعری و شخصیتی شاعر دارد. ادراک و تصویرسازی روشن او از طبیعت، این مجموعه را در شعر سوئدی نمونه کرده است. پس از آن، کار متفاوت دیگری را به نام «ترانههای فردمانز» (Fredmans sánger, 1971) نوشت که بیشتر اشعار این اثر را ترانههای شراب تشکیل میداد. شعر «معبد باکی» (Bacchi tempel, 1783) او بهصورت الکساندرین، ترانهها و نوآوریهایی را در خود داشت. آثار دیگر بلمان، نمایشنامهها و یادداشتهای شعری بودند که پس از مرگش به چاپ رسیدند.
