(ت. 10 سپتامبر 1791، رم [ایتالیا]-و. 21 سپتامبر 1863، رم) شاعر غزلهای هجوآمیز که تصویری زنده از زندگی در رم پاپی در اوایل قرن نوزدهم عرضه کرده است. بلّی تا 1816 کارمند اداری بود و سپس با بیوهای ثروتمند ازدواج کرد که باعث شد تا وقت خود را صرف مسافرت و شعر گفتن کند. پس از فوت همسرش در 1837 به کار در نظام اداری دستگاه پاپ پرداخت تا از این راه درآمدی برای بزرگ کردن پسرش داشته باشد. بیش از دو هزار غزل بلّی در قالب گفتوگوی رمی در تقابل با شیوه زندگی مذهبی او قرار داشت. اشعار او، که عمدتاً در خلال سالهای 1830 تا 1839 سروده شدهاند، به نظر جولانگاهی برای بروز احساسات او بودند. گرچه او اشعار سنتی نیز سروده است، اما غزلهایش اصالتی دارند که بیانکنندة طغیان او علیه سنت ادبی، ذهنیت آکادمیک و تبعیض اجتماعی نظام پاپ بود. آیین باوری کلیسا و اصول پذیرفتهشده اخلاقیات معمول نیز هدف استهزای او قرار گرفتند. اما دیدگاههای ضدمذهبی او تحت تأثیر خشونتی که در انقلاب 1848 و شکلگیری جمهوری روم در 1849 شاهدش بود، دستخوش تغییر شد. او از سرودن اشعار هجوآمیز دست برداشت و بسیاری از غزلهای خود را سوزاند. مهمترین هدیه بلّی به نسلهای بعد، مشاهده و توصیف مردمان رم بود که او این کار را با وسعت دید یک رماننویس بزرگ انجام داد. نسخهای از غزلیات بلّی در سه مجلد در 1952 منتشر شد. ترجمه انگلیسی 46 غزل او در سالهای 1960 و 1974 به چاپ رسید.
