(ت. 15 سپتامبر 1927، لیما، پرو) شاعر، مترجم و روزنامهنگار پرویی که معروفیتاش بهموجب روش خاصی بود که بیان کلاسیک دقیق را با درونمایههای معاصر تلفیق میکرد. بلّی فرزند مهاجران ایتالیایی بود. نخستین کارهای وی، «اشعار» (Poemas, 1985) و «درون و برون» (Dentro & fuera; 1960)، لحنی سوررئالیست داشتند. بااینحال ویژگیهای منحصربهفردی در این دو اثر بود که بعدها در شعرهای دیگرش آنها را پرورش داد. بلّی تحت تأثیر مدرنیسم رووِن داریو و پس از آن ساختار محکم، سبک خاص و نحو نامتعارف نویسندگان برتر عصر طلایی اسپانیا، نوشتن اشعار بینظیر خود را شروع کرد. او از بخت خود گلایه داشت و فکر میکرد شاعر نوگرای درمانده و ناتوانی است که شغل سرد و بیروحی دارد. به همین دلیل بود که وی شخصیتهایی مانند شخصیتهای موجود در داستانهای کلاسیک خلق کرد و گلههایش را به آنها خطاب کرد. از جمله آنها یکی فیسکو، خدای پول، است؛ دیگری «پری سایبری» (Hada Cibernética) که نشان میدهد چطور پیشرفت فناوری میتواند بشر را از کارهای سخت فارغ کند. اگرچه دیدگاه حاکم بر آثار وی پوچگرایی بود، نوع بیان غیرمعمولی او به اشعارش جلوهای شخصی و بسیار اصیل میبخشید. «آه پری سایبری» (Oh Hada Cibernética!, 1961)، «پا روی گردن» (El pie sobre el cuello, 1964)، «در جنگل پائیندست» (Por el monte abajo, 1966)، «مسدس بزمی و شعرهای دیگر» (Sextinas y otros poemas, 1970)، «ترانهها و شعرهای دیگر» (Canciones y otros poemas, 1982)، «حرکت مناسب» (El buen mudra, 1987)، و «در وقت زمینی باقیمانده» (En el restante tiempo terrental, 1988) تعدادی از مجموعههای او هستند.
