[فرانسوی آن belles-lettres، معنای تحتاللفظی آن نامههای زیبا] به اثری ادبی اطلاق میشود که غایت آن در خودش است و نه در مقاصد عملی یا صرفاً آموزنده. این اصطلاح میتواند در مجموع به شعر، داستان، نمایشنامه، و از این قبیل آثار دلالت کند، اما مشخصاً میتواند به ادبیات سرگرمکننده و یا غامض هم اطلاق شود. این واژه همچنین اغلب برای اشاره به مطالعات ادبی بهخصوص مقالات بهکار میرود.