رمانی اثر پر لاگرکویست، که در 1944 با عنوان Dvärgen به زبان سوئدی منتشر شد. این رمان، که فضای آن دوران نوزایی ایتالیایی است و در قالب یادداشت روزانه طرحریزی شده است، مطالعهای دربارة روانشناسی بدی است. پیکولین راوی این اثر، که همواره به نام «کوتوله» به او اشاره میشود، مستخدم دونپایهای است در دربار شاهزادة ایتالیایی در دورة نوزایی؛ او این موقعیت را با از سر راه برداشتن شخص قبلی بهدست آورده است. او مشاهدات و عقایدش را یادداشت میکند. بهعنوان یک مشاهدهگر تلخبین، همة حوادث را از زاویة بدبینی به مردم و بهصورت تحریفشده مشاهده میکند و دشمنانش را ضایع میکند و به آنهایی که به وی اعتماد کردهاند، خیانت میکند. در آخرین صفحه کوتوله را در سیاهچالی میبینیم که بهسبب همدستی در مرگ همسر و دختر شاهزاده و معشوق وی، در آن زندانی است.
