در ادبیات عامه، انسانوارهای افسانهای با قامت کوتاه، و معمولاً ناقصالخلقه و بدقیافه و ماهر در یک حرفة خاص. در اساطیر و فرهنگ عامه توتونها و بهویژه اسکاندیناویاییها، اصطلاح دورف به پریان ساکن در درون کوهها و سطوح پایین غارها اشاره دارد. دورفها انواع متعدد دارند؛ همة آنها قد کوتاهی دارند، برخی از آنها بیشتر از 18 اینچ (45 سانتیمتر) نیستند و قدّ برخی از آنها بهاندازة کودک 2 ساله است. در مواردی زیبا، اما اغلب شبیه پیرمردی زشت با ریشهای دراز و در برخی موارد دارای پشتِ قوز هستند. دورفهای کوهی در دالانهای پنهانی زندگی میکنند که تصور میشود پر از طلا و سنگهای قیمتی است. آنها عمدتاً به مهارت در آهنگری و ساختن شمشیرها و انگشترهای سحرآمیز مشهورند، ولی با عقل ژرف و دانش رازآمیز نیز شناخته میشوند و قدرت پیشبینی آینده را دارند و به شکلهای دیگری نیز درمیآیند و گاه خود را نامرئی میکنند. یکی از این دورفها، آلبریک در حماسة آلمانی «ترانه نیبلونگها» (Nibelungenlied) است.
