زندگینامة خودنگاشت زورا نیل هرستون، که در 1942 منتشر شد. این اثر، که بهعلت امتناع از توضیح تأثیرات جریان نژادپرستی یا تبعیض بحثانگیز است، با بیان وقایع کودکی نویسنده در ایتونویل آغاز میشود؛ جاییکه امریکاییان افریقاییتبار برای استقلال تلاش میکردند. آنگاه این اثر با دنیای گستردة تجارب و رشد عقلانی او در دانشگاه هاوئرد ادامه مییابد، جاییکه چارلز جانسون آثار او را کشف و دو داستان وی را منتشر میکند. برجستهترین حامیان برای او عبارتبودنداز: فنی هرست، نویسندة سفیدپوستی که هرستون منشی او بود و فرانس بواس، انسانشناسی که برای او جهت پژوهش در فرهنگ عامة سیاهان بورسیه گرفت و مشوق او بود. این تحقیق، مبنای کتاب او با عنوان «قاطرها و آدمها» (Mules and Men, 1935) قرار گرفت که داستانی پرطرفدار شد. هرستون در این اثر نگرشی شاد و سرسخت را به نمایش میگذارد. خوانندگان سفیدپوست، او را بهدلیل فراغت از مسائل نژادی میپسندند، اما منتقدان سیاهپوست این امر را نامعقول میدانند و او را به بزرگ جلوه دادن سفیدپوستان متهم میکنند. در حقیقت، ویراستاران اثر، اظهارنظرهای انتقادی در مورد مناسبات نژادی و سیاست خارجی را حذف کردهاند.
