(ت. 1653، اکستر، دِوون، انگلستان- و. 4 فوریه 1723، لندن) درامنویس، طنزنویس و ترانهسرای انگلیسی که نمایشنامههای او، بهسبب برخوردار بودن از طنزی ملایم، در زمان خود، بسیار مورد پسند مردم بودند. کمدیهای او با طرحهای پیچیده و گفتوگوهای زندهشان تا حدودی آغازگر مسیری هستند که کمدی احساسی اواخر قرن هجدهم طی کرد. درفی از حمایت چارلز دوم، پادشاه انگلستان، برخوردار بود و در جایگاخ بذلهگو و آوازخوان در اوقات سرگرمی او شرکت میکرد و جیمز دوم نیز تا حدودی با احتیاط بیشتر حامی او بود. او وفاداری مذهبی و سیاسی خود را برای جلب رضایت ویلیام و مری تغییر داد و ازسوی آنها نیز حمایت شد. او 32 نمایشنامه در طی سالهای 1676 و 1688 نوشت. درفی 500 ترانه سرود که هنری پرسل روی برخی از آنها موسیقی گذاشت؛ او همچنین برای اُپرای پرسل، مؤخرهای را تحت عنوان «دیدو و آینئاس» (Dido and Aeneas) سروده است.
