ناممستعار مارگریت دونادیو (ت. 4 آوریل 1914، گیادینه، کوچینچینا [ویتنام]) داستاننویس، فیلمنامهنویس، سناریست، نمایشنامهنویس، و کارگردان فرانسوی، که شهرت جهانی او برای فیلمنامههای «هیروشیما، عشق من» (Hiroshima mon amour, 1959) و «آوای هند» (India Song/ نمایشنامه، 1973 و فیلمنامه، 1975) است. دوراس بیشتر دوران کودکی خود را در هندوچین سپری کرد، اما در 17 سالگی برای تحصیل در دانشگاه سوربون پاریس به فرانسه رفت. او نویسندگی را در 1942 آغاز کرد. «سدی بر اقیانوسآرام» (Un Barrage contre le Pacifique, 1950) سومین داستان و اولین موفقیت او بود که به یک خانوادة فقیر فرانسوی در هندوچین میپردازد. این داستان انعکاس داستانهای ارسکین کالدول و جان اشتاینبک است که در آن زمان در فرانسه محبوبیت داشتند. موفقیتهای بعدی او یعنی«ملوان جبلالطارق»، (Le Marin de Gibraltar, 1952) و «نوای نرم» (Moderato cantabile, 1958)، بیشتر شاعرانه و پیچیده بود و جای زیادی به گفتوشنود داده بود. او دیالوگهای فیلمنامه اصلی فیلم تحسینشدﮤ «هیروشیما، عشق من» اثر الن رنه را نوشت و در دهة بعد نیز چند فیلمنامه دیگر نوشت، که بعضی از آنها اقتباسی از کارهای خودش بود. آثار دوراس بهتدریج به سمت تقلیلگرایی و انتزاع رفت. داستانهای مهم او شامل «بعدازظهر آقای آندهما» (L’Après-midi de Monsieur Andesmas, 1962)، «شیفتگی لول اشتاین» (Le Ravissement de Lol V. Stein, 1964)، «آن زن میگوید ویران کن» (Détruire, ditelle, 1969)، «عشق» (L’Amour, 1971)، و «عاشق» (L’Amant, 1984/ فیلم 1992) بود. رمان بعدی او «باران تابستانی» (La Pluie d’été, 1990) بود. مجموعهای از نمایشهای او شامل «آثار نمایشیI» (Théâtre I, 1965)، «آثار نمایشی II» (Théâtre II, 1968) و «آثار نمایشی III» (Théâtre III, 1984) میشود.
