(ت. 14 اکتبر 1793، مادرید، اسپانیا- و. 1 دسامبر 1862، مادرید) منتقد ادبی، کتابشناس، کتابدار، نویسنده و ویراستار اسپانیایی که یکی از مخالفان نئوکلاسیسیسم و نظریهپرداز اصلی رمانتیسیسم اسپانیایی بود. دوران ابتدا به حوزة (محل تربیت کشیش) در برگارا فرستاده شد، سپس در دانشگاه سویل تحصیل کرد و در والادولید به منصب وکالت رسید. او از 1821 تا 1823 منصبی را در گروه آموزشی در مادرید پذیرفت، اما بهعلت گرایشهای سیاسیاش عزل شد. در 1834 دبیر هیئت سانسور مطبوعات شد و اندکی پس از آن، به سِمتی در کتابخانة ملّی مادرید منصوب شد. وی در طی انقلاب 1840 از این مقام عزل شد و در 1843 دوباره به همان منصب منصوب شد. شاید مشهورترین قطعة انتقادی دوران، سخنرانی دانشگاهی با عنوان «دربارﮤ تأثیر نقد مدرن بر زوال تئاتر کهن اسپانیا» (Sobre el influjo que ha tenido la cŕitica moderna en la decadencia del teatro antiguo español, 1828) باشد که در آن گفته است جنبة شعری درام کلاسیک و قرون وسطایی اسپانیا، در قیاس با درام کلاسیک یونان و فرانسه، که بهخاطر تقید به قواعد ستوده شدهاند، غنیتر است. دوران در طی سالهای 1828 و 1832 دو مجموعه از بالادهای خود را تصنیف و ویرایش کرد: «مجموعة بالادهای کهن» (Colección de romances antiguos) و «مجموعه بالادهای کاستیل پیش از قرن هجدهم» (Colección de romances castellanas anteriores al siglo XVIII)، که بیشتر به «بالاد دوران» (RomancerodeDūran) یا «بالاد بهطور کلی» (Romancerogeneral) معروف است. وی همچنین در احیای درامهایی از درامنویسان اسپانیایی همچون تیرسو دِ مولینا و لوپه دِ وگا نقش داشته است.
