منظومهای از الگزندر پوپ، که در 1728 بدون نام در سه کتاب منتشر شد. این شعر، که عمدتاً در قالب پنجرکنی ضربْانجام نوشته شده، شاهکاری از شعر پهلوانپنبهای است. پس از آنکه پوپ آثار ویلیام شکسپیر را مطابق ذائقه قرن هجدهم بازنویسی کرد، محققی به نام لوئیس تیوبُلد در «احیای شکسپیر» (Shakespeare Restored, 1726) کار او را نقد کرد. پوپ با نوشتن نخستین اثر از کتابهای چهارگانة دانسیاد، قهرمان ویژهای به نام تیبُلد را در آن مطرح کرد که پسر محبوب الاهة ابلهی و نماد رواج فضلفروشی است. بااینحال این اثر چیزی بیش از انتقامجویی یک آدم متعصب است، زیرا اشعار پوپ سلیس، تیزبینانه و سرشار از شور است. منظومة پوپ در 1729 با عنوان The Dunciad Variorum تجدید چاپ شد. اثر تجدید چاپ شده شامل زیرنویسهای مشتبه، ضمائم، غلطهای چاپی و پیشگفتاری بود که گویی خود نیز بهدست یک فضلفروش بیهنر افتاده است. هر دو نسخه بدون نام منتشر شد و پوپ تا 1735 به اشکالات اثر اقرار نکرد. اما اکنون او یک قربانی جدید داشت: شاعری به نام کولی سیبر، که بهعنوان قهرمان مشکوک سه کتاب نخست باززایی شد و قسمت چهارم را به آن افزود و با عنوان «دانسیاد نو» (The New Dunciad) در 1742 منتشر کرد. نسخة نهایی اثر با عنوان «دانسیاد در چهار کتاب» (The Dunciad in Four Books) در 1743 منتشر شد.
