(ت. 25 ژوئن 1872، دیتون، اوهایو، ایالات متحده- و. 9 فوریه 1906، دیتون) نویسنده امریکایی که بهواسطه شعرها و داستانهای کوتاهش با گویش سیاهپوستان مشهور است. او نخستین نویسنده سیاهپوست امریکایی بود که کوشید با کار نوشتن، هزینه زندگیاش را تأمین کند و یکی از نخستین چهرههای مشهور ملی بود. پدر و مادر دانبار هر دو پیش از آزادی بردگان، برده بودند؛ پدرش به کانادا گریخته بود و بعداً برای جنگیدن در جنگ داخلی، به ایالات متحده برگشته بود. دانبار نخستین کتاب شعرش با عنوان «بلوط و عشقه» (Oak and Ivy, 1893) را با هزینه خودش منتشر کرد و درحالیکه بهعنوان آسانسورچی کار میکرد، نسخههای کتابش را خودش به مردم میفروخت تا هزینه چاپ را پرداخت کند. دومین کتابش با عنوان «بالادستان و پاییندستان» (Majors and Minors, 1895) نظر مساعد رماننویسان و ویلیام دین هاوئلز منتقد را جلب کرد. دین هاوئلز مقدمهای بر کتاب بعدی دانبار با عنوان«وجوه غنایی زندگی فقیرانه» (Lyrics of Lowly Life, 1896) نوشت که دربرگیرنده برخی از زیباترین اشعار دو کتاب اول شعر وی بهتر بود. شعرهای دانبار در میان مردم، مخاطبان زیادی بهدست آورد و خودش نیز شعرهایش را در ایالات متحده و در انگلستان برای مردم دکلمه میکرد. در کتابخانه کنگره در واشنگتن کاری به او در قرائتخانه دادند (98-1897). در مجموع، او پیش از مرگ زودرسش، چهار مجموعه شعر و چهار رمان منتشر کرد. دانبار، که برای خوانندگان پرشماری از سفیدپوستان مینوشت، شرایط زندگی پیش از جنگ داخلی را با لحن و گویشی روستایی به تصویر میکشید. تنها در تعداد کمی از داستانهای متأخرش، نشانههایی از غلیان تند احساسات ظاهر شد. شخصیتهای اصلی سه داستان نخستین- از جمله «ناخوانده» (TheUncalled, 1898) که مسائل روحی خودش را بازتاب میدهد- سفیدپوست بودند. آخرین رمانش، که گاهی بهترین رمان او شمرده میشود، «رقابت خدایان» (The Sport of the Gods, 1902) نام دارد؛ این رمان دربارة خانواده سیاهپوست بیخانمانی است که در جامعه شهری شمال امریکا زندگی میکند.
