مشهور به دومای پسر (ت. 27 جولای 1824، پاریس، فرانسه- و. 27 نوامبر 1895، مارلی- لو- روئا) نمایشنامهنویس و رماننویس فرانسوی، یکی از بنیادگذاران «نمایش مسئله» که از نمایشهای رئالیستی مربوط به طبقة متوسط است که برخی از مشکلات معاصر را بررسی میکند و برای چارة آن پیشنهادهایی عرضه میکند. دومای پسر، پسر نامشروع آلکساندر دومای پدر، از خلاقیت ادبی پدرش بهره خوبی داشت، اما این دو بسیار با یکدیگر متفاوت بودند. نخستین موفقیت دومای جوانتر، رمان « بانوی گل کاملیا» (La Dame aux camélias, 1848) بود، اما او استعدادش را زمانی کشف کرد که داستان را به قالب نمایشنامه درآورد که در انگلیسی با نام «کامیل» (Camille) معروف شد و نخستینبار در 1852 به اجرا درآمد. جوزپّه وردی اپرایش را با عنوان La traviata، که نخستینبار در 1853 اجرا شد، بر پایة این نمایشنامه نوشت. درحالیکه دومای پدر نمایشنامهها و رمانهای تاریخی رنگارنگی را نوشته بود، دومای پسر در نمایشنامههایی متعلق به زمان حال بودند، متخصص بود. دومای پسر، که شاهد ناخوشایند تباهی ناشی از روابط عشق نامشروع پدرش بود، نمایشهایش را به موعظه دربارة قداست خانواده و ازدواج اختصاص داد؛ برای مثال «سبکسران» (Le Demi-Monde/ اجرا شده در 1855) به خطری که روسپیها برای نهاد ازدواج ایجاد میکنند، پرداخته است. او در 1875 عضو فرهنگستان فرانسه شد. دیگر نمایشنامههای او «پسر نامشروع» (Le Fils naturel, 1858) و «پدر لاابالی» (Un Père prodigue, 1859)، نمایشی حاصلِ تفسیر دوما از شخصیت پدرش، نام دارند.
