مجموعهای از اشعار دهگانه از راینر ماریا ریلکه، که در 1923 در آلمان با عنوان Duineser Elegien منتشر شد. این اثر بهمثابة موفقترین اثر ریلکه (احتمالاً غیر از «غزلوارههایی به اورفئوس») و یکی از شاهکارهای شعری قرن است. مرثیههای دوئینو به جهت زبان روان، آزمودن وزن و قافیه و تفکّر عمیق دربارة هستی انسان تحسین شده است. محققان ذکر کردهاند که اشعار او بیشتر حالوهوای مرثیه دارد تا شکل آن. این مجموعه در دورهای دهساله سروده شدهاند، اما بهصورت یک کل در نظر گرفته شدهاند، گرچه ریلکه ابتدا دو مرثیه نخستین را سرود؛ سپس سومین مرثیه را در حال بازدید از قصر دوئینو در آدریاتیک در 1912 سرود؛ او سومین مرثیه را در 1913 در پاریس به پایان رسانید و چهارمین مرثیه را نیز کامل کرد و در 1915 پنجمین مرثیه را سرود. او، که بهسبب جنگ جهانی اول به لحاظ عاطفی زمینگیر شده بود، تا فوریه 1922 خیلی کم به سرودن پرداخت. در آستانة فوران شیدایی نوشتن، مرثیة پنجم خود را بازنویسی و پنج شعر از مجموعه اشعار خود را کامل کرد و 55 شعر سرود که «غزلوارههایی به اورفئوس» (Sonnets to Orpheus) از آن جمله است و همة این کار در سه هفتهصورت گرفت.
