(ت. 30 ژوئن 1884، پاریس، فرانسه- و. 13 آوریل 1966، والموندوئا، حوالی پاریس) نویسندة فرانسوی که بهخاطر دو سری از رمانهایش با نامهای «زندگی و ماجراهای سالاوَن» (Vie et aventures de Salavin, 1920-32) در 5 جلد و «وقایعنامه خانوادﮤ پاسکیه» (Chronique des Pasquier, 1933-44) در 10 جلد مشهور است. دوئامل با نگارش شعر، نمایشنامه و نقد ادبی کار خود را آغاز کرد و در 1906 به اتفاق گروهی از نویسندگان و هنرمندان جمعیت کرتی- سور- مارن را، که به صومعه نیز معروف شد، بنیاد گذاشت؛ جمعیتی که عمر درازی نداشت. او در 1908 به درجة کارشناسی علوم رسید و در 1909 واجد شرایط دریافت مدرک پزشکی شد و چندی بعد، در جنگ جهانی اول، در کسوت جراح، در خط مقدم خدمت کرد. او از آسیبها و پوچیهای جنگ عمیقاً متأثر شد و تجارب زمان جنگ خود را در دو مجموعه داستان کوتاه با عناوین «زندگی شهیدان» (Vie des martyrs, 1917) و «تمدن 1914 تا 1917» (Civilisation, 1914-1917, 1918) منتشر کرد که کتاب اخیر برندة جایزة گونکور شد. دوئامل از 1920 رمانها و مقالهها و آثار متنوع و گوناگونی در موضوعات اجتماعی و اخلاقی نوشت. نوشتههای او شامل پنج جلد زندگینامة خودنگاشت تحت عنوان «روشناییهایی بر زندگی من» (Lumières sur ma vie) است. سری دوگانة رمانهای او نیز بازتاب بسیاری از تجارب شخصی او هستند. دوئامل در 1935 عضو فرهنگستان فرانسه شد.
