(ت. 12 فوریه 1923، نیویورک، ایالات متحده امریکا) شاعر امریکایی که با کنایه تحیرانگیزی دربارة موضوعات معمولی مینوشت، درعینحال که ژرفای طنزآلودی را به آنها القا میکرد. شکل کاملاً متکامل سبکش در نخستین مجموعه شعر وی، «اشعار» (Poems, 1961)، که در 1962 برندة جایزة ملی کتاب و جایزة پولتیزر شد، آشکار شد. دوگن در جنگ جهانی دوم خدمت کرد و پیش از فارغالتحصیل شدن از کالج مکزیکوسیتی، در کالج کویینز در نیویورک و کالج آلیوِت در میشیگان حضور یافت. موفقیت اشعار او را به پذیرفتن کمکهزینههایی برای سفر و ادامة انتشار سوق داد. از 1967 تا 1971 به دانشکده هنرهای زیبا در مرکز ایالت مساچوستس ملحق شد، و در کالج سارا لارنس در برانکسویل نیویورک تدریس کرد. ازجمله آثار اخیر او «اشعار 2» (Poems 2, 1963)، «اشعار 3» (Poems 3, 1967)، «اشعار 4» (Poems 4, 1974)، «دنباله» (Sequence, 1976)، و «اشعار شش» (Poems Six, 1989) را میتوان نام برد. دوگن ابتذال جنگ، وضعیت یأسآور زندگی روزمره، جهالت نوع بشر، و سرشت زیبایی و عشق را مورد بررسی قرار داد. آثار وی دارای طنز موقرانهای هستندکه از وزن و آهنگ فشرده، بیاعتنایی طنزآمیز، و سبک محاورهای او ناشی میشود. اشعار او در «کلیات اشعار» (Collected Poems, 1969)، «کلیات اشعار جدید 1983-1961» (New and Collected Poems, 1961-1983, 1983) و «ده سال شعر» (Ten Years of Poems, 1987) گردآوری شده است.
