(ت. 8 فوریه 1822، پاریس، فرانسه- و. 9 فوریه 1894، بادن- بادن، آلمان) نویسنده و عکاس فرانسوی که شهرتش بیشتر بهجهت روایتهای زندهاش از زندگی در قرن نوزدهم فرانسه است. دوکان در عکاسی پیشگام بود و آثاری را تقریباً در همه گونههای ادبی منتشر کرد. وی سفرهای بسیاری با دوست داستاننویسش گوستاو فلوبر (1851-1849 و 1845-1844) انجام داد و کتاب «مصر، حبشه، فلسطین و سوریه» (Égypte, Nubie, Palestine et Syrie, 1852)، که بعد از یکی از سفرهایشان توسط دوکان نوشته شد،ازجمله اولین کتابهای مصور میباشد. در طی انقلاب سال 1848 مجروح شد و پس از آن، نشان فعالیت ضدانقلابی در فرانسه را به وی اعطا کردند. وی کتابی با عنوان «اردوکشی به دو سیسیل» (Expédition des deux-Siciles, 1861) را نوشت که شرح تجارب او در کسوت داوطلب به همراه انقلابی ایتالیایی جوزپه گاریبالدی است. در 1851 دوکان مجله Revue de Paris را پایهریزی کرد که رمان بزرگ «مادام بواری» (Madame Bovary) اثر فلوبر را در آن به انتشار رساند؛ پس از نشر این رمان، مشاجراتی رخ داد که منجر به پایان دوستی آنها شد. او همچنین اشعاری با عنوان «آوازهای نوین» (Les Chantsmoderns, 1855)، نقد هنری، رمان، رسالهای در مورد دوستش تئوفیل گوتیة نویسنده، و کتاب «خاطرات ادبی» (Souvenirs littéraires, 1882-1883) را در 2 جلد، نوشت که حاوی اطلاعات افشاشدهای دربارة فلوبر و جدال او با بیماری صرع بود.
