شارل (ت. 27 اکتبر 1882، پاریس، فرانسه- و. 5 آگوست 1939، لاسِل سن کلو) منتقد فرانسوی ادبیات آلمانی، انگلیسی و فرانسوی که آثار او دربارة نوشتههای ویلیام شکسپیر، پرسی بیش شلی، و لرد بایرون در جلب توجه فرانسویان به نویسندگان انگلیسی کمک کرد. چون مادر دوبوس انگلیسی بود، وی از سنین کودکی به ادبیات انگلیسی علاقه نشان داد. او ابتدا در دانشگاه آکسفورد به مدت یکسال (1901-1900) و سپس در آلمان تحصیل کرد. در میان کتابهای او بررسی آثار ی. و. فون گوته و از نویسندگان فرانسوی، آثار گوستاو فلوبر، پروسپر مریمه و فرانسوئا موریاک دیده میشود. مکاتبات او با دوستش آندره ژید با عنوان «گفتوگو با آندره ژید» (Le Dialogue avec André Gide, 1929/ دومین ویرایش، تجدید عنوان در 1950) منتشر شده است. توجه عمدة او به چیزی بود که آن را «روح» اثر و ﺗﺃثیر بر «روح» خواننده مینامید. هنگامی که مسنتر شد، بهطور گستردهای به مذهب روی آورد و «خاطرات زمان» (Journal intime, 1946-55) را در 6 جلد، که قسمتی از آن به انگلیسی است، نوشت. این کتاب گزارشی از انقلاب روحی اوست که وی را در 1927 به کلیسای کاتولیک روم کشاند.
