(کاشتیلیو) (ت. پرایا، ساون تیاگو، جزایر دماغه سبز- و. 1903، پرتغال) صاحبمنصب دولتی و نویسندهای که با نخستین اثرخود، که به زبان پرتغالی نوشته شده است، بهعنوان نخستین رماننویسان واقعگرای افریقایی قلمداد میشود. دوئارته تحت آموزشهای رسمی «همگونسازی» (assimilaçao) قرار گرفت که پس از 1921 بهمنظور برابرسازی سیاسی و اجتماعی افریقاییان در محیطهای متأثر از زبان پرتغالی تأسیس شده بود. وی سپس در مقام مدیر دولتی به گینة پرتغال (گینة بیسائوی فعلی) اعزام شد. دوئارته دربارة فرهنگ بومی افریقایی مطالبی نوشته است. ماجرای نخستین رمان او «آئوا: رمان سیاه» (Auá: novelanegra, 1934) در میان اقوام فولانی گینه واقع شده است. او سه رمان دیگر با نامهای «سیاه بیروح» (O Negro sem alma, 1935)، «سرگردان همچون یک تبعیدی» (Rumo ao degrêdo, 1939) و «انقلاب» (A revolta, 1945) و یک مجموعه داستان کوتاه با نام «حرکت کردن، پیروز شدن است» (Foram estes os vencidos, 1945) نوشت.
