شعری از تی. اس. الیوت، که نخستینبار در 1941 در قالب ضمیمهای در New English Weekly و همچنین به شکل کتابچه منتشر شد. این شعر، سومین شعر از مجموعه «رباعیهای چهارگانها» (The Four Quarters) است که با تکیة سخت وزن «محلی» سروده و به 5 بخش تقسیم شده است. نجات تلخ موضوعاتی مانند زمان و تاریخ را، که الیوت آن را در «برنت نورتون» و «ایست کوکر» مطرح کرده بود، از سر میگیرد. عنوان شعر به شکلگیری صخرههای نزدیک کِیپ اَن در مساچوستس برمیگردد که الیوت در کودکی آنها را دیده است. این شعر علاوه بر تصاویر اقیانوس اطلس، صلابت مداوم رودخانة میسیسیپی را بهمثابة خاطرة دیگری از دوران کودکی الیوت در سنت لوئیس توصیف میکند. شعر در درجه اول با تجارب و پاسخهای بشری به نظریههای مسیحیان، بهویژه تجسّد سروکار دارد. الیوت در نجات تلخ همانند سه شعر دیگر، با مسایلی کلنجار میرود که درکشان دشوار است؛ از جمله مفاهیم متناقض که فقط بخشی از آنها قابل فهم است.
But to apprehend
The point of intersection of the timeless
With time,is an occupation for the Saint.
