نام کاملاو ویلیام دراموند هوتورندنی (ت. 13 دسامبر 1585، هوتورندن، حوالی ادینبرا، اسکاتلند- و. 4 دسامبر 1649، هوتورندن) نخستین شاعر مشهور اسکاتلند که تعمداً به انگلیسی مینوشت. وی همچنین نخستین کسی بود که از شعر بزمی (کنزونی)، یک قالب موزون در شعر ایتالیایی، در شعر انگلیسی استفاده کرد. دراموند در ادینبرا و فرانسه تحصیل کرد. زمانی که پدرش- نخستین ملاک هوتورندن- در 1610 فوت کرد، وی در املاک هوتورندن مقیم شد و رشتة حقوق را برای تحصیل در ادبیات رها کرد. او زندگی خود را وقف فرهنگ کرد و چون ثروتمندی منزوی زندگی کرد. آثار وی عبارتانداز: «اشعار» (Poems, 1614, 1616)؛ «گلهای صهیون» (Flowers of Sion, 1623)؛ «چهارمین جشن» (Forth Feasting, 1617)، شعری که در تجلیل از دیدار جیمز اول از اسکاتلند در آن سال است؛ و (Polemo- Medinia inter Vitarvam et Nebernam, 1645)، که اثری آمیخته از دو زبان اسکاتلند و لاتینی است. نوشتههای منثور او شامل کتابچههایی سیاسی در دفاع از سلطنت، «تاریخ اسکاتلند از سال 1423 تا سال 1542» (The History of Scotland, from the year 1423 until the year 1542, 1655)، و «بیشهزار سرو» (A Cypresse Grove, 1623/ روایت قدیمیتر آن «تعمق خواب نیمشب» (A Midnight's Trance, 1619)، که مکاشفهای دربارة مرگ و بیثباتی دنیا است، میشود.
