[در یونانی dry¨ïdēs(مفرد) یا در لاتین druidae, druides (جمع)، از منشأ سلتی] عضو روحانیت سلتی باستان که وظایفی در زمینة غیبگویی، تعلیم و تربیت، قضاوت و سحر و جادو داشتند و از نفوذ سیاسی بسیاری برخوردار بودند. در ادبیات مذهبی ایرلندیهای باستان، drui (جمع آن druid) برای ترجمه واژه لاتین جادوگر magus («ساحر») استفاده میشد و دروییدها در قصههای قرون وسطایی ایرلندی، نقشی نظیر آنچه در مجموعة آلستر آمده است، ایفا میکردند. شخصیت مرلین در داستانهای شاه آرتور با تغییراتی چند بازنمایشی از شکل سنتی درویید است.
