نام اصلی او آنا الیزابت فرانتسیسکا آدولفین ویلهلمینه لوئیز ماریا، فرایین فون دروسته زو هولسهوف (ت. 10 ژانویه 1797، اشلوس هولسهوف نزدیک مونستر وستفالیا، [آلمان]- و. 25 می 1848، میرسبورک، بادن) یکی از شاعران بزرگ زن آلمان، نویسنده قصههای منثوری که طلایهدار داستانهای کوتاه رئالیستی قرن نوزدهم محسوب میشود. وی بهوسیله معلمان سرخانه و خصوصی آموزش دید و بیشتر عمرش را در تنهایی و انزوا گذراند. اولین مجموعة شعرش با نام «اشعار» (Gedichte, 1838) شامل اشعاری عمیقاً مذهبی است. بین 1829 و 1839 کلیاتی از اشعار مذهبی به نام «سال نیایش» (Das geistliche Jahr, 1851) سرود که جدیترین شعر مذهبی قرن نوزدهم است. شهرتش بیشتر بهخاطر شعرهایی است که در آن به چشماندازهای زادگاهش میپردازد. تنها اثر کامل نثر وی یک رمان کوچک به نام «آلش یهودی» (Die Judenbuche, 1842) است که مطالعه روانشناسی کشاورزی اهل وستفالیا است که فردی یهودی را به قتل میرساند. در ادبیات آلمان این اثر اولین نمونه است که سرنوشت قهرمان از محیط اجتماعیاش نشئت گرفته است. این جنایت در شرایط زندگی در روستا قابل فهم میشود.
