(ت. 3 ژانویه 1893، پاریس، فرانسه- و. 15 مارس 1945، پاریس) نویسنده فرانسوی که زندگی و آثارش، عارضه خمودگی شایع در میان جوانان اروپایی در دوره بعد از جنگ جهانی اول را تصویر میکند. نقشه دریو برای وارد شدن به خدمات دیپلماتیک به جهت جنگ جهانی اول ناتمام ماند و او به جنگ رفت و زخمی شد. او مانند بسیاری از افراد همنسل خود، از جنگ با روحیهای سرخورده بیرون آمد. نخستین رمانهای او در این دوره از رواج سبک سوررئالیستی «مرد مورد توجه زنان» (L’Homme couvert de femmes, 1925) و «درخشش زودگذر» (Le Feu follet, 1931) نام دارند. درخشش زودگذر داستان آخرین ساعتهای یک جوان معتاد پاریسی بورژواست که به زندگی خودش پایان میدهد. یک کتاب خاطرات جنگ با عنوان «کمدی شارلروا و داستان دیگر» (La Comédie de Charleroi, 1934) ؛ «بورژوازی خیالپرست» (Rêveuse bourgeoisie,1937)؛ و شاید بهترین رمانش با عنوان «ژیل» (Gilles, 1939) از جمله آثار بعدی دریو هستند. دریو سرانجام به نهضت فاشیسم پیوست و در جنگ جهانی دوم با حکومت ویشی همکاری کرد؛ او کمی بعد از آزاد شدن فرانسه خودکشی کرد. رمانهای «سرگذشت پنهانی و نوشتههای دیگر» (Récit Secret, 1961) و «خاطرات دیرک رسپ» (Mémoires de Dirk Rasp, 1966) بعد از مرگش منتشر شد.
