رمانی از تسائو ژان که در زبان چینی با عنوان Honglou meng نوشته شده و آن را بزرگترین رمان چینی میدانند. این اثر، که در انگلیسی با عنوان رؤیایتالار سرخ (1929) منتشر شد، نخستینبار به شکل نسخه دستنویس در پکن در دوران زندگی تسائو ژان، بیرون داده شد. در 1791 و سی سال پس از مرگ تسائو ژان، بهصورت کامل در 120 فصل بهوسیلة گائو ئه و چنگ ویوئان چاپ شد. در مورد حدود 40 فصل پایانی اثر، اطلاعات موثقی نداریم. احتمال دارد که گائو آنها را یافته و به نوشتههای تسائو ژان اضافه کرده باشد یا شاید نویسندة ناشناسی آنها را نوشته باشد. «داستان سنگ» (The Story of the Stone, 1973) ترجمة کامل پنج جلدی از این اثر به زبان انگلیسی است. این رمان ترکیبی از رئالیسم و رمانس، انگیزش روانشناختی و تقدیر، زندگی عادی و اتفاقات ماورای طبیعی است. داستان، که مجموعهای از رویدادهای گوناگون فاقد طرح مستحکم است، جزئیات زوال خانوادة ژیا را بیان میکند و شامل 30 شخصیت اصلی و بیش از 400 شخصیت فرعی میشود. محور اصلی اثر سرگذشت بائویو جوان است، وارث با قریحه اما لجوج طایفه. او، که توسط مادر و مادربزرگش لوس بار آمده است، از سوی پدرش که دارای اعتقادات کنفویسیوسی سفت و سخت است مورد مؤاخذه قرار میگیرد که با دخترعموها و خدمتکاران رابطة صمیمی دارد. خویشاوندان نزدیک عبارتانداز: دایوی مالیخولیایی، معشوقة بدفرجام بائویو و بائوچای پرشور،همسر آتی بائویو. کارها و شخصیت بائویو نوعی آفرینش خودزندگینامهای تسائو ژان است. تصویر وی از خانوادة گسترده تصویر روشنی از زندگی طبقات مرفّه را در سلسلة چینگ (12/1911-1664) نشان میدهد،درحالیکه تنوع شخصیتهای منفرد عمق بررسی روانشناسانهای را نشان میدهد که پیش از آن در ادبیات چین سابقه نداشته است.
