(ت. 1563، هارتسهیل، واریکشر، انگلستان- و. 1631، لندن) شاعری که اولین قصاید انگلیسی را به سبک هوراس سرود. دریتن سالهای اول زندگیاش را در خدمت به سر هنری گودر گذراند؛ کسی که دریتن تعلیماتش را به او مدیون بود و دخترش اَن را با نام آیدیا در اشعارش مورد ستایش قرار داد. اولین اثر او به نام «آهنگ کلیسا» (The Harmonie of the Church, 1591) شامل بازگویی انجیلی در سبکی منسوخ است. آثار بعدی او بیشتر با سبک معاصرش مطابقت داشت: از جمله در اشعار شبانی، با «آیدیا، چوپانان گارلند» (Idea, The Shephards Garland, 1593)؛ در غزل، با «آینه اندیشهها» (Ideas Mirrour, 1594)؛ در اشعار عشقی روستایی، با «اندیمیون و فیبی» (Endimion and Phoebe, 1595)؛ و در شعر حماسی- تاریخی، با «رابرت، دوک نورماندی» (Robert, Duke of Normandy) و نیز «مورتیمریادوس» (Mortimeriados, 1596). اثر اخیر،که بهطرز بدیعی در قالب رایم رویال سروده شده، در سبک شعری اُتاوا ریمای لودوویکو آریوستو درست مثل آنچه در «بارون وارس» رخ داده، بازسازی شد. اصلیترین اشعار این دورة دریتن، «رسایل قهرمانی انگلستان» (Englands Heroical Epistles, 1597) است که دوره نامهنگاری دوگانه (جفتی) است که میان عشاق مشهور در تاریخ انگلیس رد و بدل شده است. در اولین مجموعة شعرهایش که با عنوان «اشعار» (Poems, 1605) منتشر شد و نیز در «اشعار تعزلی و شبانی» (Poemes Lyrick and Pastorall, 1606) شیوة جدیدی را با الگوپذیری از هوراس عرضه کرد. ویرایشهای بعدی مجموعه به مهمترین کتاب شعرش «اشعار» (Poems, 1619) منتهی شد. دریتن برای این کتاب، اشعاری را برگزید که میخواست حفظ شوند و اغلب را بهطور مکرر اصلاح کرده و اشعار جدید و غزلیات نو زیادی به آن افزوده بود. اثر جاهطلبانهاش به نام «پلیاُلبیون» (Poly-Olbion, 1612-22) فهرستِ افتخارات انگلستان است. او در پیری آثار جذاب «نومفیدیا» (Nymphidia, 1627) و «الهههای هنر الیزیوم» (The Muses Elizium, 1630) را نوشت.
