نوعی از نمایشنامه که در فرانسة اواخر قرن هجدهم، برای دورة کوتاهی شهرت داشت. درامبورژوایی، که بر پایة نظریههای دنی دیدرو، نویسنده و دانشنامهنگار فرانسوی، دربارة طبقة متوسط و برای طبقه متوسط نوشته شده است، جایی بین کمدی و تراژدی را به خود اختصاص میداده است. درام بورژوایی تصویری از مسائل طبقة متوسط، بهخصوص رفتارهای ناشایست اجتماعی است، اما به شیوة سنتی پایانی خوش دارد. دیدرو دو درام برای توضیح نظریات خود نوشت که عبارتانداز: «دوروال یا آزمون فضیلت رشته طبیعی» (Le Fils natural, 1757) و «پدر خانواده» (Le Pére de famille, 1758) که اقتباسی از «کمدی اشکبار» (comédie larmoyante) از پیئر کلود نیول دلا شوسی است. بسیاری از نمایشنامههای مرتبط با این نوع ادبی از جمله کارهای پیروان بعدی دیدرو همچون کارهای میشل ژان سُدن و لوئی سباستیئن مرسیه، امروزه ازسوی منتقدان بهعنوان نمایشنامههایی احساساتی، بیمزه، پر از دیالوگهای پرطمطراق و موعظة متکبرانه ارزیابی میشود. درام بورژوایی به رشد نمایش فرانسوی کمک کرد. این تجارب به سبکهای طبیعیتر گفتار و ژستها و اشارات و انعکاس درستتر تاریخی سنتها و صفحهها منجر شد. دیدرو و پیروانش بهعنوان اسلاف دور نخستین نویسندگانی شمرده میشوند که درام معروف به درام مسأله را پدید آوردند.
