نام اصلی او فردریک اوگاستس واشینگتن بیلی (ت. 7 فوریه 1817، تاکهو، امریکا- و. 20 فوریه 1895، واشینگتن دی. سی.) سیاهپوست امریکایی که زندگی خود را با بردگی آغاز کرد ولی بهواسطة درخشش ادبی و خطابة خود به صف مقدم نهضت انحلال بردگی امریکا پیوست. او از مادری برده بود (که در کودکی رهایش کرده بود) و پدرش سفیدپوستی بود که داگلاس او را هرگز نشناخت. فردریک تا 8 سالگی با مادربزرگش در مزارع مریلند زندگی کرد. وی به خدمتکاری خانه و کارگری مزرعه پرداخت، اما خواندن و نوشتن را بهخوبی یاد گرفت. او در 1838 توانست به نیویورکسیتی و پس از آن به نیوبدفورد در مساچوستس فرار کند. او با تغییر نام خود به داگلاس برای فرار از دست جویندگان برده، سه سال در آنجا به کارگری مشغول شد. در 1841 مجمع ضدبردهداری از داگلاس خواست که فیالبداهه دربارة تجربیات شخصی خود صحبت کند. اظهارات او بهحدی تأثیربرانگیز و بهطور طبیعی فصیح بود که زندگی وی را وارد مرحلة جدیدی کرد و او بهعنوان کارگزار انجمن ضدبردهداری مساچوستس شغلی بهدست آورد. داگلاس در 1845 برای پاسخگویی به کسانی که تردید داشتند او زمانی برده بوده است، زندگینامة خودنگاشت خود را نوشت و در 1882 آن را تجدیدنظر و کامل کرد و با عنوان «زندگی و زمانة فردریک داگلاس» (Life and Times of Frederick Douglas) منتشر کرد. شرححال داگلاس جزو ادبیات کلاسیک امریکا و نیز نخستین منبع دربارة بردهداری از منظر بردگان شد. داگلاس پس از دو سال گشت سخنرانی در بریتانیا و ایرلند، به فعالیت اصلی خود بازگشت تا آزادی خود را خریداری و روزنامة ضدبردهداری خود را با نام North Star (بعدهاFrederickDouglass's Paper) از 1847 تا 1860 در راچستر نیویورک منتشر کند. طی جنگ داخلی امریکا، داگلاس مشاور رئیسجمهور ایبرهم لینکلن بود. او طی دوران بازسازی (77-1865) برای حقوق مدنی مردان مبارزه کرد و با قدرت از نهضت حقوق زنان حمایت کرد. وی پس از دوران بازسازی، مشاغل دولتی چندی را بهعهده گرفت که از جملة آنها وزارت امور خارجه ایالات متحده و کنسولگری کل هائیتی از 1889 تا 1891 بود.
