(ت. 6 سپتامبر 1896، وایدلینگا، حوالی وین، اتریش- مجارستان- و. 23 دسامبر 1966، وین) رماننویس اطریشی که با رمان «شیاطین» (Die Dämonen,1956)، که در آن جامعه و فضای ویندر 1927-1926 را بازگو میکند به موفقیت جهانی دست یافت. دودِرر با درجة افسری به ارتش امپراتوری اطریش در جنگ جهانی اول خدمت کرد و روسها او را به اسارت گرفتند. وی سالهای چندی را در سیبری با کار چوببری گذرانید و در 1920 به وطن بازگشت. در 1925 از دانشگاه وین درجة دکترای تاریخ گرفت. داستان پرهیجان و پیچیدة «قتلی که هر کس مرتکب میشود» (Ein Mord, den jeder begeht, 1938) و چند رمان بعدی او مورد اقبال چندانی واقع نشد. او در دهة 1930 برای مدتی عضو گروهِ بعدا مطرود سوسیالیست ملیگرای اتریش شد و این مسئله را در کتاب خاطراتش با عنوان «خط مماس» (Tangenten, 1964) توصیف کرده است. او در جنگ جهانی دوم، سروان لوفتوافه بود. «پلکان اشترودلهوف» (Die Strudlhofstiege, 1951)، که تاریخ وین 1910-1911 و 1923-1925 را دربر میگیرد، برای نوشتن رمان شیاطین که رمانی موفق شد و شهرت دودرر را بههمراه آورد مبنا گشت. «آبشار اسلانگ» (Die Wasserfälle von Slunj, 1963) نخستین رمان از یک چهارگانه بود که آن چهارگانه با نام «رمان شماره هفت» (Roman Nr. 7) میخواست به شرح زندگی در وین از 1880 تا 1960 بپردازد. دومین رمان این چهارگانه «جنگل مرزی» (Der Grenzwald) بود که ناتمام ماند و پس از مرگ نویسنده در 1967 منتشر شد.
