(ت. 24 ژانویه [5 فوریه در تقویم جدید]1836، نیژنی نوفگرت، روسیه- و. 17 نوامبر [29 نوامبر]1861، سن پترزبورگ) منتقد فایدهگرای افراطی روس که ادبیات سنتی و رمانتیک را رد میکرد. دابرالیوبف فرزند یک کشیش بود و در مدرسهای مذهبی و مؤسسهای آموزشی تحصیل کرد. وی در جوانی، سنتگرایی را طرد کرد و کمال مطلوب خود را در پیشرفتی که علوم غربی عرضه میکرد یافت. در 1856 شروع به نوشتن در نشریة ادواری آزاد و پرتأثیر Sovremennik («معاصر») کرد و از 1857 تا زمان مرگ، منتقد اصلی و در خدمت آن بود. وی تأثیرگذارترین منتقد بعد از ویساریون بلنیسکی در طی دورة روشنفکری بود. شاید مشهورترین اثر وی مقالة «آبلومفیسم چیست» (What is Oblomovism, 1859-60) باشد. این مقاله دربارة پدیدهای است که شخصیتی به نام آبلومف در رمانی به همین نام از ایوان گنچاروف، آن را نمایندگی میکند. این مقاله واژة آبلومفیسم را، که به فردی اطلاق میشود که بسیار اغراق میکند، در زندگی و ادبیات روس پی افکند.
