(ت. 10 آگوست 1878، اشتِتین، آلمان- و. 26 ژوئن 1957، امِندینگِن، نزدیک فرایبورک ایم برایسگاو، آلمان غربی) رماننویس و رسالهنویس آلمانی، خوش ذوقترین نویسندة جنبش اکسپرسیونیست آلمان. دوبلین در دانشگاههای برلین و فرایبورک در رشتة پزشکی تحصیل کرد و طبیب شد و در ناحیة کارگرنشین آلِکساندرپلاتس در برلین به روانپزشکی پرداخت. بعد از سلطة نازیها در 1933، یهودی بودن اجدادش و دیدگاههای سوسیالیستیاش او را مجبور به ترک آلمان و رفتن به فرانسه کرد. او در 1940 به ایالات متحده گریخت و در 1941 در آنجا کاتولیک شد. در اوایل دهة 1950 در پاریس سکنا گزید. اگرچه تکنیک و سبک دوبلین تغییر میکرد، اما اشتیاق او به نشان دادن بیارزشیِ آن تمدن که بهسوی ویرانی خویش میرود و شوق نیمهمذهبیاش برای ایجاد وسیلة نجات انسان از رنج دو دلمشغولی همیشگی وی بودند. اولین داستان موفق او «سه جهش وانگ- لون» (Die drei Sprünge des Wang-lun, 1915) در چین جریان دارد و شورشی را توصیف میکند که با قدرت ظالمانة دولت خرد شده است. «والنشتاین» (Wallenstein, 1920) رمانی تاریخی است و «کوهها، دریاها و غولها» (Berge, Meere, und Giganten, 1924/ که با عنوان «غولها» در 1923 دوباره چاپ شد) هجوی شدید علیه آرمانگرایی است. او در معروفترین و اکسپرسیونیستترین رمانش «آلکساندرپلاتسِ برلین» (Berlin Alexanderplatz, 1929) با قدرت، شرایط بشری را در نظم متلاشیکنندة اجتماعی تجسم میبخشد. کتابهای بعدی دوبلین شامل این عناوین هستند:«سفر به بابل» (Babylonische Wandrung, 1934)، که گاه بهمثابة آخرین شاهکار سوررئالیست آلمان توصیف شده؛ «مردان بیرحم» (Pardon wird nicht gegeben, 1935)؛ و دو سهگانه ناموفق متشکل از رمانهای تاریخی. او همچنین رسالههایی دربارة موضوعات سیاسی و ادبی نوشت و «سفر کوتاهی به لهستان»اش (Reise in Polen, 1926) گزارشی مهیج و جالب از سفر به لهستان است. دوبلین پروازش به فرانسه در 1940 و مشاهداتش از آلمان پس از جنگ را در کتاب «سفر سرنوشت» (Schicksalsreise, 1949) شرح داده است.
