نامخانوادگی کامل او دیگو ساندویا (ت. 3 اکتبر 1896، سانتاندِر، اسپانیا- و. 8 جولای 1987، مادرید) جًنگپرداز، موسیقیشناس و شاعر پرکار و خلاق اسپانیایی. وی در 1920 از دانشگاه مادرید دکتری گرفت. طی دهة 1920 شعر تجربی میسرود و به جنبشهای پیشگام اولترائیسمو و جنبش کراسیونیسمو پیوست. مدتی در شهر قدیمی سُریا در شمال مرکزی اسپانیا تدریس کرد و آن مکان برایش الهامبخش اشعار «صورت خیال» (Imagen, 1922)، «سُریا» (Soria, 1923) و «ابیات انسانی» (Versos humanos, 1925) شد. دیگو در «راه صلیب» (Vía Crucis, 1931) موضوعات دینی را کشف میکند. «فرشتگان کومپوستِلا» (Angeles de Compostela, 1940/ بازویرایش، 1961)، که شامل شعر دینی است، و «چکاوک حقیقت»(Alondra de Verdad, 1941)، که دفتر خاطراتی با 42 غزلواره است، بهترین آثارش نامیده شدهاند و دو مجموعه در حالوهوای نسبتاً سنتی و کلاسیک هستند. از 1939 تا 1966 دیگو در مدرسة عالی بئاتریس گالیندو در مادرید استاد بود و در آنجا به خلق اشعار جدید با روندی شگفتانگیز پرداخت. «منظرهها همراه با چهرهها» (Paisaje con figuras, 1956) دومین جایزة ادبیات ملی او را نصیبش کرد و در 1979 با خورخه لوئیس بورخِس جایزة سروانتس را برد.
