دانشنامه جامع علوم انسانی

دانشنامه جامع علوم انسانی

دیکینسن، امیلی (الیزابت)

Dickinson \'dik-ən-sən\
نویسندگان
محمدعلی سلمانی ندوشن
اصغر اسمعیلی
(ت. 10 دسامبر 1830، امِرست، ایالت مساچوسِتس، ایالات متحده- و. 15 می 1886، امرست) شاعر غزل‌سرای امریکایی که برای نظم فصیح، موجز و بسیار ساده‌اش مشهور است.
دیکینسن در آکادمی امرست و در مدرﺳﮥ زنان ماونت هولیوک تحصیل کرد. هرچند سرودن شعر را حوالی سال 1850 شروع کرد، تاریخِ تعداد اندکی از 1775 شعر او متعلق به قبل از 1858 یعنی زمانی است که آنها را در کتابچه‌های کوچک دست‌دوز جمع می‌کرد. در دهة 1850 دو تا از مکاتبات مهمش را دکتر جوسایا ‌گ. هالِند و خانمش و با سمیوئل بولز آغاز کرد. دو مرد مزبور سردبیران روزنامة Springfield Republican ، روزنامه‌ای که موضوعات جالب ادبی را دربر می‌گرفت، بودند.
اشعاری که دیکینسن در دهة 1850 نوشته از حیث احساسات و قالب تا حدی سنتی هستند، اما حدوداً از 1860 به تجربه‌گری در زبان و عروض دست زد. قالب رایج شعری او رباعی با سه رکنِ دوهجایی بود، اما قالب‌های دیگر شعری را هم برای ایجاد پیچیدگی حتی در ساده‌ترین سروده‌هایش از طریق اصلاح مکرر تکیه‌های عروضی برای سازگار کردن شعر با اندیشة خویش استفاده می‌کرد. وی نوع‌آوری منحصربه‌فردی در کاربرد متنوع قوافی ناقص داشت. در تلاش برای دستیابی به ایجاز طنز‌آمیز، زبانش را از کلمات اضافی پیراست. آزادانه با نحو زبان‌بازی می‌کرد و ترجیح می‌داد تا کلمات عادی را در بافت کلامی غیرعادی قرار دهد.
در 1862 از ادیبی به نام تامِس دنت‌ورت هیگینسن راجع به آثارش نظرخواهی کرد. هرچند هیگینسن به امیلی توصیه کرد که اشعارش را منتشر نکند، اما از خلاقیت او در شعر قدردانی کرد و برای بقیة عمرِ امیلی آموزگار او باقی ماند. بعد از 1862 دیکینسن با همه تلاش‌های دوستانش برای انتشار اشعارش مخالفت کرد و فقط هفت شعر او در طول زندگی‌اش منتشر شد که پنج تا از آنها در Springfield Republican بود.
در 1864 و 1865 بیماری مزمن چشمی باعث شد که او چند ماه در کِیمبریج در ایالت مساچوستس بماند و تحت درمان قرار گیرد. وقتی به امرست برگشت، دیگر هیچ‌گاه به مسافرت نرفت و از اواخر دهة 1860 حتی از محدودة اراضی خانوادگی خود خارج نشد. پس از جنگ‌های داخلی درصدد برآمد که زندگی خود را برمبنای اصول هنر سروسامان بخشد. نامه‌های وی، که برخی از آنها به لحاظ لطافت طبع با اشعار او برابری می‌کنند، تجارب زندگی روزمره را به سبکی هوشمندانه ترسیم می‌کنند. در 1870 دیگر لباسی جز به رنگ سفید نمی‌پوشید و بسیاری از کسانی را که برای ملاقات به محل زندگی او می‌آمدند به حضور نمی‌پذیرفت. گوشه‌گیری وی به‌طور جدی ازسوی خواهرش لاوینیا مورد حمایت و مراقبت بود.
بلافاصله پس از مرگ وی، لاوینیا تصمیم گرفت اشعار او را منتشر کند. در 1890 کتاب «اشعاری از امیلی دیکینسن» (Poems by Emily Dickinson) با تصحیح تی. دابلیو. هیگینسن و مِیبل لومیس تاد به چاپ رسید. سایر کتاب‌های شعر او، که به دست میبل لومیس تاد، مارتا دیکینسن بیانچی (خواهرزاده او) و میلیسِنت تاد بینگم تصحیح شده‌اند، در حد فاصل سال‌های 1891 تا 1957 منتشر شدند و در 1955 تامس اچ. جانسن همة اشعار موجود وی و فرم‌های دیگر آنها را تصحیح کرد.