رمانی اثر ژرژ برنانوس، که در 1936 با عنوان فرانسوی Journal d’un curé de campagne منتشر شد. این داستان عمدتاً شکل دفتر خاطراتی را به خود میگیرد که کشیش محلی جوانی در طی سال پایانی زندگی مشقتبارش یادداشت میکند. او کشمکشهای روحیای که از تلاشهای بینتیجه برای بهبود زندگی اهالی فقیر و گمراه نصیبش میشود را ثبت میکند. جسم او درگیر بیماری مزمن معده است که شایعات محلی آن را ناشی از شرابخواری میداند. نقش وی در تغییر دین یک کنتس ثروتمند، که سپس بهطور ناگهانی میمیرد، سردرگمی اخلاقیاش را تشدید میکند و نکوهش ازسوی مافوقش و همچنین ازسوی خانوادة زن را باعث میشود. وضعیت معدهاش وخیمتر میشود و بسیار دیر به طلب مراقبتهای دارویی برمیخیزد. درهرحال در هنگام تشریفات آمرزش گناه در بستر مرگ، ایمان پایداری را ابراز میکند که ماورای قصور خود و اهالیاش است.
