(ت. 11 آوریل 1896، برتیه، کبِک، کانادا- و. 20 آوریل 1967، مونرئال) نویسندة فرانسوی- کانادایی، که عمده شهرت وی بهسبب رمانهای تاریخی اوست. دروزیه، علاوه بر نویسندگی، در سمت روزنامهنگار، سردبیر و کتابدار نیز فعالیت کرد. زمینة مجموعه داستان «انسان و چشمانداز» (Âmes et paysages, 1922) و نیز نخستین رمانش «نورد- ساد» (Nord-Sad, 1931) مناطق روستایی ایالت کبک است. «سرگذشت نیکلاس مونتور» (Les Engagés du Grand Portag, 1938) تلاش شرکتهای تولید خز رقیب در حذف همدیگر در اوایل قرن نوزدهم را نشان میدهد. «شیشة طلایی» (ĽAmpoule ďor, 1951) بهسبب زبان و تصویرپردازی شاعرانهاش شاهکاری کوچک بهشمار میرود. آثار فلسفی سهگانهاش «شما که میگذری» و «خشم و شکنجه» و «فریاد بر قله» (Vous qui passez, 1958-1960 و Les Angoisses et les tourments و Rafales sur les cimes موفقیت کمتری داشتند.
