تراژدی در سه پرده اثر یوجین اُنیل، که در 1924 اجرا و در 1925 چاپ شد. این نمایشنامه آخرینِ نمایشنامههای ناتورالیستی اُنیل و نخستین نمایشنامهای است که در آن خشونتِ تراژدی یونانی را احیا کرده است. این اثر از «هیپولیتوس» (Hippolytus) ائوریپیدس و از «فِدر» (Phèdre) اثر ژان راسین اقتباس دارد که هر دوی آنها پدری را تصویر میکند که با همسری جدید به خانه برمیگردد که گرفتار عشق ناپسریاش میشود. در این نمایشنامه، ایفریئم کَبوت مزرعه و سه پسرش را که از او بیزارند رها میکند. اِبـِن، کوچکترین پسر، سهم برادرانش را که به کالیفرنیا مهاجرت میکنند میخرد. اندکی پس از آن، ایفریئم با همسر جدید جوانش اَبی باز میگردد. اَبی از ابن باردار میشود و ایفریئم را به حال خود میگذارد تا فکر کند که این فرزند از اوست، اما بعدها نوزاد را مانعی میان خودش و ابن میبیند و او را میکشد. ابن عصبانی میشود و اَبی را به کلانتر تحویل میدهد، اما درست پس از این کار در مییابد که عاشق او است و به همدستی خود اعتراف میکند. شهوت زیر درختان نارون یکی از شگفتانگیزترین آثار اُنیل است و اختلافات خانوادگی خود نمایشنامهنویس و برداشت فرویدی از مضامین جنسی را بروز میدهد. اگرچه این نمایشنامه درحالحاضر نمایشنامة کلاسیک امریکای قرن بیستم بهشمار میرود، برخی از مخاطبان آن زمان را بهسبب مسایلی چون کودککشی، اعتیاد به الکل، انتقام و زنای با نزدیکان بهتزده کرد. نخستین اجرای آن در لسآنجلس بهسبب نمایش اعمال موهن توقیف شد.
