کمدی در سه پرده اثر نوئل کاوئرد، که در 1933 به روی صحنه رفت و منتشر شد. این اثر اغلب با «زندگیهای شخصی» (Private Lives) کاوئرد مقایسه میشود و داستان مادیگرایانة آن، که شامل یک نقاش، یک نمایشنامهنویس و زنی که هر دو به او عشق میورزند میشود، به این سبب قابل توجه است که شخصیتهایی را تصویر میکند که با هیچیک از قوانین اخلاقی مرسوم، قادر به زندگی نیستند و بهواسطة آزمون و خطا زندگی متفاوتی که با آنها سازگار باشد را طرحریزی میکنند. نمایش در حالتی که سه شخصیت به قهقهه میخندند پایان مییابد و این حالت را نقّادان به شیوههای متنوعی تفسیر کردهاند. مضمون «نسبیتگرایی اخلاقی» نمایش و سه شخصیت اصلی شوخطبع و ناامید آن تهیهکنندگان لندن را هراسان کرد بهطوریکه ابتدا از به روی صحنه آوردن آن امتناع کردند. سبک ظریف و گفتوگوهای قاطع آن دقیقاً روح اروپای پس از جنگ جهانی اول را نشان میداد. افزون بر اَلفرِد لانت و لین فانتَن، کاوئرد خودش در نمایش، زمانیکه در تماشاخانة برودوِی اجرای آن آغاز شد، ایفای نقش کرد.
