(ت. 30 ژوئن 1786، دوئه، فرانسه- و. 23 جولای 1859، پاریس) شاعر فرانسوی و بانوی فاضل ادبیات دورة رمانتیک. دبورد- والمور ابتدا در اپرای کمیک و تماشاخانة اودئون هنرپیشه بود و هنگامیکه صدایش در معرض آسیب قرار گرفت به نوشتن روی آورد. اشعار او با عنوان «گلهای فقر» (Pauvres Fleurs, 1839) و «گریهها» (Les Pleurs, 1833) و «دستهگلها و نیایشها» (Bouquets et prières, 1843) حزنانگیز و رثاییاند و موضوعات مذهبی، غم، مرگ، دلبستگی شاعر به دخترانش و زادگاهش دوئه میپردازند. اثر منثور «در کارگاه نقاش» (L’Atelier ďun peintre, 1833) خودزندگینامةوی است. شارل بودلرِ شاعر نوشتار وی را تحسین کرد و پُل ورلین وامداریاش را نسبت به او اعلام کرد به این صورت که در ویرایش جدید «شاعران نفرینشده یا (بداندیش)» (les Poètes maudits, 1888) جایی به وی اختصاص داد.
