(ت. 28 مارس 1817، مورا ایرپینا، پادشاهی ناپل [اکنون در ایتالیا]- و. 29 دسامبر 1883، ناپل) منتقد ادبی ایتالیایی که آثار او برای درک فرهنگ و ادبیات ایتالیایی بسیار حائز اهمیت است. د سانکتیس کار اصلاحات آموزشی را در پیش گرفت و در 1861-1862 وزیر آموزشوپرورش شد و در 1871 سمت استادی ادبیات تطبیقی در دانشگاه ناپل را برعهده گرفت. د سانکتیس، بهعنوان محقق ادبیات و تاریخ، دانش فلسفه بهویژه زیباییشناسی هگلی را در نقد خود بهکار گرفت. دو مقالة او دربارة شاعران ایتالیایی با عناوین «مقالات انتقادی» (Saggi critici, 1866) و «مقالات انتقادی جدید» (Nuovi saggi critici, 1873) به ارتباط این شاعران با جامعة زمانشان میپردازد. شاهکار او، «تاریخ ادبیات ایتالیا» (Storia della letteratura italiana, 1870-71)، گزارشی روشنگر نه تنها از ادبیات ایتالیایی بلکه از توسعة جامعة ایتالیا از قرن سیزدهم تا نوزدهم است.
