(ت. 15 آگوست 1785، منچِستر، لَنکاشر، انگلستان- و. 8 دسامبر 1859، ادینبرو، اسکاتلند) مقالهنگار و منتقد انگلیسی که بیشتر بهواسطة «اعترافات یک تریاکی انگلیسی» (Confessions of an English Opium-Eater, 1822) مشهور است. د کوئینسی در 17 سالگی به وِیلز گریخت و سپس با هویت جعلی در لندن زندگی کرد. در 1803 با خانوادهاش آشتی کرد و وارد کالج ووستِر در آکسفورد شد و آنجا بود که در 1804 اولینبار برای کاهش درد اعصاب صورتش تریاک مصرف کرد. در 1813 یک معتاد تریاک شده بود که ظرف تنتور تریاک را در دستش میگرفت و پیوسته مقدار آن را افزایش میداد. او بقیة عمرش، معتاد زندگی کرد. در 1807 بهعلت علاقهاش به «بالادهای غنانی» (Lyrical Ballads)، از همکاران صمیمی مؤلفان آن، ویلیام وردزورت و سمیوئل تِیلر کولریج شد. هرچند زیاد مینوشت، اما تقریباً چیزی منتشر نکرد. اوضاع مالیاش بهعنوان سرپرست خانوادهای بزرگ روزبهروز بدتر میشد تا اینکه اعترافات در 1821 در London Magazine منتشر شد و به شهرتش رساند. در میان دیگر نوشتههای خودزندگینامهاش، نوشتة معروف به «خاطرات دریاچهای» (Lake Reminiscences)، که اولینبار در Tait’s Magazine (1834-40 18) چاپ شد و بهشدت وردزورت و دیگر شاعران دریاچهای را آزرد، اثری است که همچنان علاقة زیادی را به خود جلب میکند. اگرچه بیاندازه درونگرایانه است و خالی از خبث نیست و از حیث جزئیات قابل اطمینان نیست. بهعنوان منتقد ادبی، شهرتش بهخاطر مقالة «درباره در زدن در مکبث» (On the Knocking at the Gate in Macbeth) است که اولینبار در London Magazine در اکتبر 1823 چاپ شد و نوشتهای عالی با بینش روانشناسانه و یک نقد کلاسیک شکسپیری است.
