(ت. 29 دسامبر 1873، فگراش، رومانی- و. 9 ژوئن 1938، بخارست) فولکلورشناس، لغتشناس و شاعری که گرایشهای مدرنیسم اروپایی را به ادبیات رومانی رواج داد. او در یاشی و پس از آن در برلین و پاریس تحصیل کرد و در دانشگاه بخارست به تدریس پرداخت. وی بهشدت تحت تأثیر سمبولیسم (نمادگرایی) بود و در رومانی با مکتب نگارش روستایی که بعداً همگانی شد مخالفت کرد. در 1905 مجلة انتقادی Viaţa nouă را پایهگذاری کرد که انتشار آن 20 سال تداوم یافت. «تاریخ زبان رومانیایی» (Histoire de la langue roumaine 1901-14) را به فرانسوی نوشت. «لغتنامه عمومی زبان رومانیایی» (Dicţionary general al limbii române, 1909)، «گلچینی از ترانههای مردم» (Flori alese din cântecele poporului, 1920)، مجموعة اشعار «نور خورشید بر روی سنگفرشها» (Raze pe lespezi, 1920) و «ادبیات جدید رومانی» (Literatura română modernă, 1920-23) آثار وی به زبان رومانیایی هستند. او اشعار خود را با تخلص اروین منتشر کرده است.
