(ت. 16 دسامبر 1862، بروکسل، بلژیک- و. 8 اکتبر 1919، اسون، فرانسه) رماننویس و داستاننویس بلژیکی و یکی از اعضای جنبش نوزایی ادبی «بلژیک جوان» در اواخر قرن نوزدهم که به فرانسوی مینوشت. دمولدر برای حرفة وکالت تربیت شد و خاطراتش «زیر ردا» (Sous la robe, 1897) گزارشی است از زندگی حرفهای و فرهنگی طبقهای که جلودار اصلاحات ادبی در بلژیک بوده است. رمانهای او، که بهسبب تجسم فضایشان مشهور شدهاند، ممکن است بیشتر بهعنوان توالی چشماندازها تلقی شوند تا روایتهای بههمپیوسته. دمولدر در آثار اولیهاش نظیر «افسانة اوپردامه» (La Légende d’Yperdamme, 1891) داستانهای انجیل را در فضای فلامانهای قرون وسطا، که صحنههای آن با نقاشیهای پیتر بروگل مقایسه شده است، ارائه کرد. در «جادة زمرد» (La Route ďemeraude, 1899) تصاویر دقیق زندهای از زندگی یک نقاش مفروض در هلندِ قرن هفدهم برساخت. دیگر رمان مهم او «باغبان مادام پامپادور» (Le Jardinier de la Pompadour, 1904) در فضای فرانسه ارائه شده است. «سفر به اسپانیا با اتومبیل»(L’Espain by Auto, 1906) یکی از روایتهای اولیه از سفر با اتومبیل است.
