(ت. حدود 1560، آستی، پیِمون [ایتالیا]- و. 1628، میلان) نمایشنامهنویس و شاعر ایتالیایی که در قرن بیستم بهعنوان چهرة ادبی مهم شناخته شد. از زندگی او در دربار ساوئا در تورین و میلان، که در آنجا در 1628 سه تراژدی خود را منتشر کرده است، اطلاع اندکی وجود دارد. تراژدی بهشدت غنایی او با عنوان «ملکة اسکاتلند» (La reina di Scozia)، که در 1591 نوشته شده است، به آخرین ساعات زندگی مری استوارت میپردازد که بهرغم آرزوی دیدار دوبارة وطنش اسکاتلند، به شهادت تن میدهد. در فضای وحشتناک و فاسد دربارها و در دنیایی که رستگاری فقط در بهشت خدا هست، قهرمانان زنِ دو تراژدی «یودیت» (Judit) و «استر» (Ester)، که برگرفته از شخصیتهای کتاب مقدساند، برای عقیدة خود قاطعانه میجنگند. این دیدگاه تراژیک دلا واله زمینة تراژدی- کمدی «ادلوند اهل فریجیه» (Adelonda di Frigia, 1595)، که آرمانهای قهرمانان زن آن با واقعیت خشن در تقابل است، نیز قرار میگیرد.
