(آکسِل هَرمان) (ت. 26 می 1931، اسوان ریوِر، منیتوبا، کانادا- و. دسامبر 1992، اوپسالا، سوئد) رماننویس سوئدی که بهواسطه بهکارگیری راوی فضولباشی و گنجاندن عناصر گروتسک و بینشی و اساطیری در آثارش به شهرت رسیده است. دلبلانک تا اوایل دهة 1970 در دانشگاه اوپسالا به تدریس پرداخت و پس از آن، نویسندهای تماموقت شد. نخستین رمان او «خرچنگ گوشهنشین» (Eremitkräftan, 1962) پژوهشی تمثیلی دربارة نقش آزادی، عشق و تصوف در هستی بشری است. این تمها در رمان «قبا» (Prästkappan, 1963)، که زمینة آن آلمان اواخر قرن هجدهم است، و «بیاعتباری» (Kastrater, 1975)، که زمینة آن فلورانس قرن نوزدهم است، نیز وجود دارد. زمینة رمانهای چهارگانة پرطرفدار او «یادبود» (Åminne, 1970)، «پرندة سنگی» (Stenfåġel, 1973)، «پناهگاه زمستانی» (Vinteride, 1974) و «دروازة شهر» (Stadsporten, 1976) در مناطق طبیعی سوئد دهة 1930 است. سلسله تکملههای او در دهة 1980 و قبل از انتشار رمانهای چهارگانه نوشته شدهاند و عناصر زندگینامهای زیادی را در خود دارند. دلبلانک علاوه بر داستان، مقالات و نمایشنامههایی نوشته و دو جلد کتاب خاطره به نامهای «نکات زندگی» (Livets ax, 1991) و «آشغال» (Agnar, 1992) منتشر کرده است.
