نقد ادبی از سر فیلیپ سیدنی، که حدود 1582 نوشته شد و پس از مرگ نویسنده در 1595 منتشر شد. ویرایش دیگری از اثر در همان سال با عنوان «معذرتخواهی از شعر» (An Apologie for Poetrie) منتشر شد. این رسالة زیبا، که مهمترین اثر نقد ادبی در دورة الیزابت محسوب میشود، بیان میکند که ادبیات معلم بهتری از تاریخ و فلسفه است و توضیحات استادانة آن نظر افلاطون در کتاب «جمهوریت» (Republic) را، که شاعران را از ورود به مدینة فاضله منع کرده بود، رد میکند. سیدنی دفاع فصیح خود از ادبیات خلاق را در مقابل اتهاماتی چون وقتگذرانی، طفرهروی و تشویق به شرارت نوشت. او در دورة قبل از عصر طلایی شعر و نمایشنامه در انگلیس قلم میزد و در نتیجه ادبیات انگلیس را بهصورت تأسفباری محتاج میبیند. البته او آثاری مانند «ترویلوس و کریسید» (Troilus and Criseyde) از جفری چاسر، جُنگ «انعکاس دادگاهها» (The Mirror of Magistrates)، و «گاهنامة شبانان» (The Shepheardes Calender) از ادموند اسپنسر را تحسین میکند. هرچند عقاید سیدنی را بدون اصالت کامل میدانند، این اثر توانست تفکر انتقادی نظریهپردازان نوزایی اروپایی را به انگلستان معرفی کند.
