بر‌اساس سرشماری 1385ش.‌، 86 خانوار با جمعیتی بالغ بر 409 نفر در این روستا زندگی می‌کنند که از این میزان 217 نفر مرد و 192 نفر زن هستند و نسبت جنسی در این روستا 113.02 و بعد خانوار 7/4 است. جمعیت باسواد این روستا 122 نفر شامل 75 مرد و 47 زن و جمعیت بی‌سواد 195 نفر شامل 88 مرد و 107 زن است. اقتصاد این مکان بر کشاورزی و صیادی استوار شده است. ارتفاع این دیار 12 متر است و ازلحاظ تقسیمات کلی ارتفاعی در طبقة 0-1000 متر قرار می‌گیرد. این بخش از استان هرمزگان (جنوب شرقی) بر‌اساس تقسیم‌بندی زمین‌شناسی- ساختاری ایران به واحد ساختاری مکران محدود می‌شود. سنگ‌ها و رسوبات این روستا مربوط سنوزوئیک و شامل نهشته‌های کواترنری و سنگ‌های رسوبی‌اند. ازلحاظ آب‌وهوایی و مشخصات اقلیمی، با توجه به استقرار هرمزگان در منطقه فوق حاره‌ای، گرمی هوا مهم‌ترین پدیده مشهود در سراسر استان است. استان هرمزگان از مناطق گرم‌وخشک ایران است. هوای نوار ساحلی بسیار گرم و مرطوب است و دمای هوا گاهی از ˚52 سانتی‌گراد نیز تجاوز می‌کند. علی‌رغم وجود رطوبت نسبتاً بالا، به‌علت نبودن مکانیزم بالابرنده، بارش‌های جوی اندک و کمتر از میزان تبخیر است. بخش عمده بارندگی در یک یا دو نوبت و به‌صورت باران‌های بهاری سیل‌آساست.

کتاب‌شناسی

نقشه سیاسی و تاریخی خلیج فارس. [بی‌تا]، تهران: مؤسسه جغرافیایی و کارتوگرافی گیتاشناسی.

زنده‌دل، حسن و همکاران. 1377، استان هرمزگان. تهران: ایرانگردان.

فرهنگ جغرافیایی آبادی‌های استان هرمزگان: شهرستان جاسک، ج 7. تهران: سازمان جغرافیایی نیروهای مسلح، 1383.