رمانی از کارلوس فوئنتِس، که در 1962 به زبان اسپانیایی با عنوان La muerte de Artemio Cruz منتشر شد. این اثر توصیفی خلاق از شخصیتی غیراخلاقی است و همزمان به انتقاد از جامعة مکزیک بهویژه موضوع سوءاستفاده از قدرت که موضوع در همة آثار فوئنتس است میپردازد. در آغاز رمان، آرتمیو کروس، سرمایهدار انقلابی پیشین، در بستر مرگ افتاده است. وی مکرراً در وضعیت هشیاری و بیهوشی قرار میگیرد و زمانیکه در وضعیت هشیاری است ذهنش بین گذشته و حال حرکت میکند. داستان برملا میسازد که کروس از راه خیانت، رشوهخواری، فساد و شقاوت ثروتمند شده است. وی در جوانی آرمانهای انقلابی زیادی داشته است، اما فعالیتهایی که برای صیانت از نفس خویش انجام میداده است به روشی برای زندگی وی تبدیل شده که بر مبنای منفعتطلبی استوار است. کروس نمادی از جامعه مکزیک است که برای بهدست آوردن ثروت به انحطاط اخلاقی تن در میدهد.
