نام کامل او سیسیل دی- لوئیس (ت. 27 آوریل 1904، بالینتوبرت، بخش لیش، ایرلند- و. 22 می 1972، هَدلی وود، هرتفوردشر، انگلستان) یکی از شاعران تأثیرگذار بریتانیا در دهة 1930 که از شاعری با روحیة چپ سیاسی در سالهای اولیه به رویکرد تغزلی و فردی با بهکارگیری قالبهای سنتیتر تغییر مسیر داد. دی- لوئیس پسر یک روحانی مذهبی بود و در دانشگاه آکسفورد تحصیل کرد و تا 1935 معلم مدرسه بود. در آن ایام «شعر بینابینی» (Transitional Poem, 1929) وی مورد توجه بود و در دهة 1930 با دابلیو. ایچ. اُدن که بر سبک او تأثیر نهاد و دیگر شاعرانی که جناح چپ سیاسی را راه حل مشکلات روز میدانستند رابطة نزدیک داشت. نمونة بارز دیدگاههای وی در آن موقع را میتوان در شعر بلند «کوه مغناطیسی» (The Magnetic Mountain, 1933) و رسالة انتقادی «امیدواری برای شعر و شاعری» (A Hope for Poetry, 1934) دید. دی- لوئیس در 1946 سخنران ادبیات دانشگاه کیمبریج بود و مجموعه سخنانش با عنوان «تصویر شعری» (The Poetic Image, 1947) بعداً به چاپ رسید. در 1952 ترجمة منظومی از «انهئید» (Aeneid) اثر ویرژیل به سفارش شرکت بیبیسی منتشر کرد. او «زراعیات» (Georgics, 1940) و «اشعار شبانی» (Eclogues, 1963)، که هر دو از ویرژیل بودند، را نیز ترجمه کرد. از 1951 تا 1956 استاد شعر در آکسفورد بود. «روزگار از دست رفته» (The Buried Day, 1960) زندگینامة خودنگاشت اوست که اقبال به کمونیسم و سپس طرد آن ازسوی وی را تشریح میکند. «مجموعه شعرها»ی (Collected Poems) او در 1954 منتشر شد. دفاتر اشعار متأخر وی شامل «اتاق و دیگر شعرها» (The Room and Other Poems, 1965) و «نجوا کردن ریشهها» (The Whispering Roots, 1970) است. «شعرهای کامل س. دی- لوئیس» (The Complete Poems of C. Day-Lewis) در 1992 منتشر شد. در زمان مرگش جایگاه ملکالشعرا را داشت که در 1968 جانشین جان مِیسفیلد شده بود. او با نام مستعار نیکولِس بلِیک، رمانهای کارآگاهی نیز نوشته که «جزئیات نقشه قتل» (Minute for Murder, 1948) و «نجوا در تاریکی» (Whisperin the Gloom, 1954) از آن جملهاند.